Νεοτερα

Οταν πιάνουν οι ευχές από την «Θειοτάτη Παναγιότητα»

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017 | 10:02 μ.μ.


Μάστα.  Μέχρι τώρα ξέραμε ότι το ποδοσφαιρικό κατεστημένο συνδέεται πλέον αναπόσπαστα με την ολιγαρχία, την  πολιτική εξουσία, τον τζόγο, τα στημένα παιχνίδια, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και το νεοφασιστικό κίνημα, όπως έγραφε σε ένα καταπληκτικό του άρθρο ο Στέλιος Ελληνιάδης.

Σήμερα μαθαίνουμε ότι αν συναντηθείς με την «Θειοτάτη Παναγιότητα» στην συγκεκριμένη περίπτωση τον  "Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης, κ. κ. Βαρθολομαίο"  δεις μαζί του «κειμήλια και ιερά λείψανα, προσκυνώντας και ανάβοντας κεριά μέσα σε πνεύμα γαλήνης και κατάνυξης» τότε το οικονομικό σου μέλλον είναι εξασφαλισμένο.   Η «Θειοτάτη Παναγιότητα» θα σου δώσει την ευχή της και όλες οι μπίζνες σου θα σου πηγαίνουν πρίμα.

Ακόμα και αν έχεις κατηγορηθεί για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, εκβίαση, παραβάσεις του νόμου περί εκρηκτικών, δωροδοκία κ.α. θα ξελασπώσεις και η φερόμενη εμπλοκή σου με κάποιο πλοίο που μετέφερε τόνους ηρωίνης γράφεται στο χιόνι.

Οπως καταλάβατε αναφερόμαστε στο Βαγγέλη Μαρινάκη. Ο λόγος είναι γιατί χτες διαβάσαμε ότι γίνεται ο ισχυρός άντρας του τηλεοπτικού σταθμού Mega, αγοράζοντας το  22,11% των μετοχών του καναλιού και σήμερα πληροφορούμαστε ότι σαν ιδιοκτήτης πια του ΔΟΛ αυτό το Σαββατοκύριακο θα κυκλοφορήσει τις δυο εφημερίδες του.

Είδατε πόσο μπροστά πας όταν είσαι θεοσεβούμενος και μάλιστα το εκδηλώνεις με κάθε τρόπο;

Υ.Γ. Αυτή την ανάρτηση την κάνουμε με ερέθισμα ένα κείμενο  που γράφαμε πέρυσι την ίδια μέρα και μας το θύμισε αναγνώστης μας.

13 (;) νεκροί και δεκάδες τραυματίες από τρομοκρατική ενέργεια στο κέντρο της Βακερλώνης

Χωρίς κάποια οργάνωση να αναλάβει την ευθύνη και δίχως η ανακοίνωση της Ισπανικής κυβέρνησης να αναφέρεται συγκεκριμένα για το ποιοι εκδήλωσαν και πραγματοποίησαν την τρομοκρατική επίθεση στο κέντρο της Βαρκελώνης, το επιβεβαιωμένο γεγονός σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ είναι ότι υπάρχουν νεκροί και δεκάδες τραυματίες.

Για 13 νεκρούς κάνει λόγο ισπανικό ραδιόφωνο. Μέχρι στιγμής, η αστυνομία επιβεβαιώνει τρεις νεκρούς, ενώ τοπικές ιστοσελίδες ανεβάζουν τον αριθμό στους 7.

Οπως αναφέρει τηλεγράφημα του ΑΠΕ η ισπανική αστυνομία επιβεβαίωσε πριν από λίγο ότι το περιστατικό με το φορτηγάκι που έπεσε πάνω σε πεζούς στη Βαρκελώνη είναι “τρομοκρατική ενέργεια”.

Επίσης δύο ένοπλοι εισέβαλαν σε ένα εστιατόριο στη Βαρκελώνη λίγη ώρα μετά την επίθεση που διαπράχθηκε με ένα φορτηγάκι στο κέντρο της πόλης, μεταδίδουν ισπανικά μέσα ενημέρωσης. Δημοσιογραφικές πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αναφέρουν ότι οι ένοπλοι κρατ'ανε ομήρους.

Προηγουμένως ένα βανάκι έπεσε πάνω σε πλήθος ανθρώπων στην περιοχή Ράμπλας, από τις δημοφιλέστερες τουριστικές περιοχής της Βαρκελώνης, με αποτέλεσμα να τραυματίσει πολλούς ανθρώπους, έγινε γνωστό από την αστυνομία της Καταλονίας (βορειανατολική Ισπανία).
Η εφημερίδα El Pais γράφει, επικαλούμενη αστυνομικές πηγές, ότι ο οδηγός εγκατέλειψε το όχημα και διέφυγε με τα πόδια από την περιοχή.

«Σφοδρή σύγκρουση στη Ράμπλας της Βαρκελώνης, όταν ένα πρόσωπο που οδηγούσε ένα βανάκι έπεσε πάνω σε ανθρώπους, πολλοί τραυματίες» επισήμανε η υπηρεσία επικοινωνίας της αστυνομίας της Καταλονίας.

Η περιοχή έχει αποκλειστεί από τις δυνάμεις επιβολής του νόμου. Επιπλέον, πέντε ασθενοφόρα και είκοσι περιπολικά έχουν σπεύσει στην περιοχή, μετέδωσε ο ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου.  

Διαχρονικά οι φασιστικές – ναζιστικές οργανώσεις δεν είναι παρά το μακρύ χέρι του συστήματος



 «Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές
κι ήθελα να φωνάξω: 'Σταματήστε!'
Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές,
μ’ άκουσα να φωνάζω: 'Ζήτω! Προχωρήστε!'»

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Διαχρονικά και αυτό μας το έχει διδάξει η ιστορία οι φασιστικές – ναζιστικές οργανώσεις δεν είναι παρά το μακρύ χέρι του συστήματος και η όποια νομοθετική αντιμετώπισή τους από το αστικό κράτος είναι προσχηματική και έχει να κάνει με αντιπαραθέσεις συστηματικών κομμάτων. Μόνο το εργατικό –επαναστατικό κίνημα μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τις εγκληματικές συμμορίες με τρόπους που αυτό θα επιλέξει ανάλογα τον χρόνο και τον τρόπο που κάνουν την εμφάνισή της.

Αυτό το γνώριζε πάρα πολύ καλά το ΚΚΕ από την δεκαετία του 1930 ακόμα γι’ αυτό όταν σαν σήμερα, 17 Αυγούστου του 1932 μέλη της δολοφονικής «Εθνικής Ένωσης Ελλάς» (ΕΕΕ) –διαβάστε περισσότερα εδώ γ’ αυτή την φασιστική οργάνωση- πραγματοποίησαν ένοπλη επίθεση στα γραφεία του σωματείου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης, τραυματίζοντας βαριά τον Χρήστο Παπαδόπουλο και δολοφονώντας τον οικοδόμο Χαρίτο Σταμπουλίδη, έδωσε μέσω του «Ριζοσπάστη» το στίγμα της λαϊκής απάντησης που έπρεπε να υπάρξει.
«Απαντήστε μαχητικά στις δολοφονίες των φασιστικών καθαρμάτων - Οργανώστε τις αντιφασιστικές ενώσεις - Τσακίστε, διαλύστε τις φασιστικές συμμορίες», έγραφε πρωτοσέλιδα ο «Ριζοσπάστης», την επομένη της επίθεσης, απευθυνόμενος στα μέλη του κόμματος και στους οπαδούς του.

Και συμπλήρωνε στο ρεπορτάζ του: «Το πρόγραμμα αυτό της κυβέρνησης Βενιζέλου είναι και πρόγραμμα ολόκληρης της κεφαλαιοκρατίας. Το απεργιακό κίνημα στην πόλη οι εξεγέρσεις στον κάμπο, η αγανάκτηση των εργαζομένων, τραβάν μπρος. Οι εργάτες και οι αγρότες δεν είναι ευχαριστημένοι και με την πάλη τους θα χαράξουν νέους δρόμους. Εξω κι ενάντια στην αστική τάξη και τα κόμματά της. Αυτό τρομάζει τους εκμεταλλευτές.... Η ελληνική κεφαλαιοκρατία προσπαθεί και τείνει να δημιουργήσει μια μαχητική φασιστική οργάνωση με όσο το δυνατό κοινωνική βάση για να μπορέσει στηριζόμενη σ' αυτή να πραγματοποιήσει την πολιτική της ολοκλήρωσης του φασισμού και την εγκατάσταση μιας στρατιωτικοφασιστικής διχτατορίας».

Από την πλευρά της  η Ενωτική ΓΣΕΕ σε ανακοίνωσή της τόνιζε: «Η εργατιά της Θεσσαλονίκης από μέρες τώρα αντιμετωπίζει αλλεπάλληλες ένοπλες επιδρομές, σκοτωμούς και τραυματισμούς από τις εξοπλισμένες φασιστικές ορδές που εμπνέονται και καθοδηγούνται από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας και την κυβέρνηση Βενιζέλου. Ο εργάτης οικοδόμος σ. Σταμπουλίδης έπεσε νεκρός. Μια δεκάδα εργάτες είναι τραυματισμένοι. Για την κυρίαρχη τάξη δεν είναι αρκετές οι συλλήψεις, οι δαρμοί, οι εξορίες, οι διαλύσεις των ταξικών οργανώσεων, η απαγόρευση του Ενωτικού συνεδρίου Θεσσαλονίκης, η αφαίρεση και των τελευταίων υπολειμμάτων των συνδικαλιστικών και πολιτικών ελευθεριών της εργατικής τάξης. Περνάει στις χωρίς προσχήματα δολοφονίες, στην εξόντωση του επαναστατικού συνδικαλιστικού κινήματος, ενώ τα σοσιαλφασιστικά συνδικάτα απολαμβάνουν την αμέριστη υποστήριξή της. Τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη Θεσσαλονίκη, έχουν μεγάλη πολιτική σημασία για το επαναστατικό συνδικαλιστικό κίνημα, βρίσκονται σε αδιάσπαστη συνοχή με την επίθεση του κεφαλαίου και την αντίσταση των εργατών».

17 Αυγούστου 1944: Γερμανοί κατακτητές και ντόπια δοσιλογικά καθάρματα μακελεύουν τους πατριώτες της Κοκκινιάς

Εμπλουτίζοντας τις αναφορές που ήδη έχουμε κάνει, (δείτε τις παραπομπές στο τέλος της ανάρτησης), για την τρομερή κτηνωδία που διέπραξαν οι Γερμανοί κατακτητές και τα ντόπια δοσιλογικά καθάρματα που υπάκουαν στις διαταγές τους, στις 17 Αυγούστου 1944 στην Κοκκινιά, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο που έχει εκδώσει ο  Δήμος Νίκαιας με τίτλο «Το Μπλόκο της Κοκκινιάς».

Πριν απ’ αυτό να θυμίσουμε κάτι που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Ενώ στα μπλόκα που σαν στόχο είχαν την εξόντωση δυνάμεων του ΕΛΑΣ και την σύλληψη ομήρων για τα Γερμανικά στρατόπεδα εργασίας, συμμετείχαν επίλεκτες κατοχικές δυνάμεις –Μονάδες της Βέρμαχτ και τμήματα των Waffen SS-  την μεγαλύτερη σκληρότητα και κτηνωδία απέναντι στους έλληνες πατριώτες την έδειχναν τα ντόπια τομάρια (ταγματασφαλίτες, Μπουραντάδες, Παπαγιώργηδες κ.α) που ήταν τσιράκια των κατακτητών. (Μνημείο κυνισμού έμεινε η απολογία του Ν. Μπουραντά στις δίκες -παρωδία στα δικαστήρια δοσιλόγων που έγιναν μετά την απελευθέρωση: «Εγώ τρώγω ένα ξεροκόμματο βουτηγμένο στο αίμα! Αλλά ρέει στις φλέβες μου άφθονο ελληνικό αίμα», είχε πει μεταξύ άλλων).

Επίσης μην παραλείψετε να διαβάσετε την ανάρτησή μας που αναφέρεται στην αντιμετώπιση που είχαν από το αστικό κράτος, μετά την απελευθέρωση, τα ντόπια καθάρματα που συνεργάστηκαν με τις κατοχικές δυνάμεις.

Το κείμενο που αναφέραμε από την έκδοση του Δήμου Νίκαιας:

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 1944

«(...) Στις 2:30 το πρωί ξεκινά το δράμα της ομαδικής σφαγής που θ' ακολουθήσει όταν ανέβει ο ήλιος ψηλά. Δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω περιοχές που περικλείουν την Κοκκινιά, από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί και Ρέντη μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά, ο κλοιός σφίγγει.

Τα χαράματα Παρασκευής 17ηςΑυγούσιου του 1944. Πριν ακόμα φέξει το πρώτο φως του ήλιου, η Κοκκινιά (Νίκαια) βρέθηκε κυκλωμένη απ' όλες τις μεριές. Περίπου 3.000 βαριά οπλισμένοι με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα, Γερμανοί και Έλληνες ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη ...

Επικεφαλής των ταγματασφαλιστών ο συνταγματάρχης Ιωάννης Πλυντζανόπουλος, ο ταγματάρχης Γιάννης Σγουρός και ο Διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Νίκος Μπουραντάς.
Μετά τις 6:00 π.μ. ακούγονται τα «χωνιά» των ταγματασφαλιτών στους δρόμους της Κοκκινιάς:

«Προσοχή-προσοχή! Σας μιλάνε τα τάγματα ασφαλείας. Όλοι οι άνδρες από 14-60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσιας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Όσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επί τόπου».

Πανικός σε κάθε σπίτι σε κάθε δρόμο της πόλης. Μερικοί κρύβονται όπως-όπως σε στέγες, καταπακτές, πηγάδια, όπου βρουν. Με υποκόπανους γκρεμίζονται οι πόρτες των φτωχών παραγκόσπιτων και με βρισιές και κλωτσιές σέρνονται κυριολεκτικά προς τον τόπο του μαρτυρίου, εκατοντάδες αγωνιστές. Αρκετοί ήταν εκείνοι που δεν υπάκουσαν στην εντολή και εκτελέστηκαν επί τόπου στα σπίτια τους ...

Οι Γερμανοί αρχίζουν να καίνε σπίτια. Οι ταγματασφαλίτες μπαίνουν στα σπίτια και αρπάζουν ότι βρουν, καταστρέφουν, καίνε, βρίζουν χτυπούν ...

Οι πρώτοι νεκροί πέφτουν σε διάφορους δρόμους.
Μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου που επιτείνονταν από τους αναρίθμητους πυροβολισμούς και τις εκρήξεις χειροβομβίδων μάζεψαν όλους τους άνδρες δεκατεσσάρων έως εξήντα ετών στην πλατεία Οσιας Ξένης, όσοι μπορούσαν να χωρέσουν στην πλατεία ...

Γύρω στις 8.00 π.μ. η πλατεία της Οσιας Ξένης, αλλά και οι γύρω δρόμοι, έχουν γεμίσει από κόσμο. Περίπου 25.000 άτομα.

Χωρίζονται κατά ομάδες σε πεντάδες με κενά μεταξύ τους για να μπορούν να περνούν οι δήμιοι και να υποδεικνύουν όποιον θέλουν. Η εντολή είναι να κάθονται γονατιστοί με ψηλά το κεφάλι. ...

Ο συνταγματάρχης των ταγματασφαλιτών I. Πλυντζανόπουλος, που φοράει κάσκα και κρατά μαστίγιο, δίνει το γενικό πρόσταγμα. Ο ταγματάρχης Γ. Σγούρος με το γιο του «μπέμπη» (Θεόδωρο Σγούρο) που είναι ντυμένος τσολιάς και οπλισμένος με αραβίδα, παίρνουν θέσεις ...

Στην πλατεία εμφανίζονται ελάχιστοι Κοκκινιώτες που φορούν μαύρες κουκούλες ... ως γνήσιοι προδότες (...) υποδεικνύουν ποιους θα εκτελέσουν ...
 Κιρκόρ Μπαταβιαν, Γρηγόρης Ιωαννίδης, Μπεμπέκογλου, Μεϊμάρης κ.α αρχίζουν να υποδεικνύουν πατριώτες.

Ο γνωστός χαφιές της Κοκκινιάς Μπατράνης, διακρίνει μέσα στο πλήθος το λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου και με ειρωνεία τον χαιρετά «τα σέβη μου λοχαγέ». Αμέσως χιμούν πάνω του οι ταγματασφαλίτες, και με την ξιφολόγχη του βγάζουν το μάτι, του σχίζουν τα μάγουλα, τον περιφέρουν ανάμεσα στο πλήθος, ζητώντας του να προδώσει. Η απάντηση του ΕΛΑΣίτη λοχαγού ήταν «Πατριώτες, σηκώστε το κεφάλι, μη φοβάστε. Δεν πρόκειται να προδώσω κανέναν». Σέρνεται για να κρεμαστεί αναίσθητος. Λίγο πριν το τέλος του ψέλλισε. «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ»!!!.

Ακολουθεί ο γραμματέας της ΚΟΒ Κιλικιανών του ΚΚΕ Παναγιώτης Ασμάνης που τον κομμάτιασαν στην κυριολεξία καθώς τον έσερναν για την εκτέλεση. Τον Ασμάνη τον σκότωσε ο ίδιος ο Πλυντζανόπουλος.

Οι κουκουλοφόροι σαν φίδια σέρνονται μέσα στο πλήθος και διαλέγουν... κι ο δήμιος εκτελεί. Μέχρι να τους πάνε στον τόπο της εκτέλεσης τους βασανίζουν απάνθρωπα για να προδώσουν ...

Ο τόπος εκτέλεσης είναι κοντά στη πλατεία της Οσιας Ξένης στη μάντρα ενός Ταπητουργείου που έχει προαύλιο μαντρωμένο δίπλα στην πλατεία που ανήκει στον υφαντουργό Παγιασλή.
Ο Γερμανός δήμιος που βρίσκεται στο πόστο του μέσα στη «Μάντρα» πίνει συνέχεια ούζο και με το όπλο του συνεχώς εκτελεί. Πίνει, βρίζει, εκτελεί και συνεχώς αναφωνεί «άλλες κόμουνιστ καπούτ», (σ.σ «Όλοι οι κομμουνιστές θα πεθάνουν»)...

Η αγωνία της διαλογής συνεχίζεται, οι ριπές στη Μάντρα συνεχίζονται, το μαρτύριο τελειωμό δεν έχει. Τη στιγμή αυτή ξεχωρίζει ο ηρωισμός του αγωνιστή Κώστα Περιβόλα ο οποίος την ώρα που τον διαλέγουν για εκτέλεση, ορμά πάνω στον Πλυντζανόπουλο και τον πιάνει από το λαιμό. Ο δήμιος προλαβαίνει και τον εκτελεί επιτόπου.

Λίγο μετά το μεσημέρι σταματούν οι εκτελέσεις ...

76 Νικαιώτες εκτελέστηκαν στην «Μάντρα», 50 εκτελέστηκαν στην «Μάντρα» στα Αρμένικα 40 κάηκαν στο «Σχιστό» και άλλοι δολοφονήθηκαν στους δρόμους και στα σπίτια τους.

Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι τρομερή. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα έχει καλύψει το πάτωμα στον στεγασμένο χώρο.

Οι Γερμανοί αηδιασμένοι δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Αυτοί ορμούν πάνω στα εκτελεσμένα κορμιά και αρχίζουν να τους παίρνουν ότι αντικείμενα αξίας είχαν πάνω τους. Ρολόγια, δαχτυλίδια, βέρες, δόντια κ.α. 
Οι Γερμανοί βλέπουν με αποτροπιασμό την κατάντια τους εκτελούν κάποιους από αυτούς επί τόπου. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και οι Μπατράνης και Μπεμπέκογλου οι οποίοι με την κουκούλα στην τσέπη αφήνουν τα κορμιά τους στον ίδιο τόπο που σκοτώθηκαν τα θύματά τους.

Ο υπαστυνόμος Λευτέρης Παπανάγνου λαμβάνει εντολή από το Διοικητή του 5ου Αστυνομικού Τμήματος να επιβλέψει τη μεταφορά των εκτελεσμένων από το χώρο της «Μάντρας» στο Γ' Νεκροταφείο. Ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Πήρα ανάλογη δύναμη και πήγα στη Μάντρα. Όλοι οι γύρω χώροι ήταν γεμάτοι από γυναίκες. Τις απομάκρυνα λίγα μέτρα. Έβαλα σκοπούς στις δυο γωνίες (...) Προχώρησα προς το κύριο οικοδόμημα. (...) Το θέαμα με συγκλόνισε. Ρίγος ένοιωσα σ' όλο μου το σώμα. Δεν περίμενα να βρω τόσα θύματα. (...) Όλο το δάπεδο του υφαντουργείου ήταν σκεπασμένο από κορμιά εκτελεσμένων. (...) Στην νοτιοανατολική γωνία της αίθουσας και πάνω στα κορμιά των ανδρών βρίσκονταν μπρούμυτα το σώμα της Διαμάντως. Η φούστα της ήταν ανασηκωμένη και σκέπαζε το σώμα της από τη μέση και πάνω. Τα μπούτια της ήταν μελανιασμένα από τα χτυπήματα. (...) Συνήλθα γρήγορα. Σκέφτηκα λίγο. Τους δράστες τους ξέρουμε. (...) Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι η ταυτότητα των θυμάτων. Προέχει η διάσωση των στοιχείων της ταυτότητας και η μεταφορά τους στο Νεκροταφείο. Άρχισα αμέσως την έρευνα (...) Ότι έβρισκα ταυτότητα, αλυσίδα, φυλαχτά τα τύλιγα σ' ένα μαντήλι κι ένα κομμάτι από τη φανέλα και πουκάμισο του θύματος (...) συγκέντρωσα τα δεματάκια και τα τύλιξα σ' ένα σακάκι του θύματος. (...) Έδωσα εντολή στους εργάτες του Δήμου, ν' αρχίσουν τη φόρτωση (...) Όταν η φόρτωση τελείωσε και τα κάρα έφυγαν για το Γ' Νεκροταφείο, εγώ με το σακάκι (...) στην αγκαλιά μου (...) παρέδωσα το πολύτιμο για μένα φορτίο στον υπάλληλο του γραφείου του Ε.Ε.Σ (...)»

Κατόπιν διαταγής οι εργάτες, θάβουν τους εκτελεσμένους της Μάντρας στο Γ' Νεκροταφείο και τους εκτελεσμένους των Καμένων στο Νεκροταφείο της Ανάληψης.

Η αυλαία αυτής της τραγωδίας έκλεισε γύρω στις 6:00 μ.μ. με ένα ξεδιάλεγμα περίπου 8.000 Κοκκινιωτών ομήρων. Ενα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Οι όμηροι οδηγούνται, σε φάλαγγα ανά τέσσερις, και σ' αυτή την απόσταση, περίπου 7χιλιομέτρων όσοι πέφτουν κάτω από την εξάντληση, τη δίψα ή τη ζέστη, βασανίζονται αμέσως...

Διαβάστε επίσης:

17 Αυγούστου του 1944 μπλόκο της Κοκκινιάς - Αστικό κράτος και δοσιλογικά καθάρματα

Αφιέρωμα της ΕΡΤ στα 70 χρόνια από το μπλόκο της Κοκκινιάς (Βίντεο)

17 Αυγούστου 1944: Το Μπλόκο της Κοκκινιάς

Ο άγιος παστουρμάς.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017 | 7:00 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.

Αφού η ζώνη από τρίχες γκαμήλας που την έφτιαξε η ίδια η μητέρα του Ιησού είναι Αγία, γιατί να μην είναι άγιος κι ο παστουρμάς από το κρέας της γκαμήλας τον οποίο έφτιαξε επίσης η Παναγία;
Ο παστουρμάς αυτός σίγουρα δε μοιάζει με τους υπόλοιπους. Πρώτα απ’ όλα δεν τελειώνει. Όπως η Αγία ζώνη και το Τίμιο Ξύλο που, αν πιστέψουμε τους ιερείς του Μεσαίωνα, κυκλοφορούσαν πολλές χιλιάδες κομμάτια, έτσι και ο άγιος παστουρμάς τρώγεται, αλλά δεν τελειώνει ποτέ. Το πώς, το ξέρει ο Ιησούς, που έχει το copyright στα θαύματα.

Επίσης σαν άγιος δεν βρωμάει. Γιατί, αν φας από τον κανονικό παστουρμά το καλοκαίρι, θα μυρίζεις από χιλιόμετρα κι άντε μετά να φλερτάρεις εκείνη τη «θεά», που σου αρέσει. Ρεζίλι θα γίνεις. Ενώ με τον άγιο παστουρμά, μπορείς να φας μέχρι σκασμού, να πιείς να γίνεις «ντίρλα» και από πάνω να μοσχοβολάς Άγιο Μύρο! Αυτό είναι θαύμα αγαπητοί πιστοί.

Επίσης ο άγιος παστουρμάς είναι πιο ιερός από την Αγία Ζώνη! Γιατί οι Σταυροφόροι που κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1204 και βούτηξαν μαζί με το πλούτο της Πόλης και κομμάτια της Αγίας Ζώνης, είχαν μαζί τους τον παστουρμά από προηγούμενες Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους. Έτσι η καημένη η Ζώνη που ήταν τότε στην Κωνσταντινούπολη, δεν μπόρεσε να κάνει τη δουλειά της, όπως έκανε κάθε μέρα, δηλαδή να προστατεύσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κάνοντας θαύματα.

Υπάρχει βέβαια μια λεπτομέρεια. Δεν υπάρχει άγιος παστουρμάς. Ούτε καν άγια πίτα. Κάτι τέλος πάντων που να μαγείρεψε η Παρθένος Μαρία και να έμεινε κληρονομία εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν. Από φαγώσιμα μόνο ένα κάστανο κι αυτό του Παΐσιου. Κρίμα. Θα ήταν χρήσιμο να υπήρχαν μερικά φαγώσιμα, που φτάνουν να χορτάσουν όλοι οι πεινασμένοι. Αλήθεια, εκείνα τα καλάθια από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δυο ιχθύων τι να απέγιναν; Είναι ακόμα στην Παλαιστίνη, αλλά έκαναν λάθος κι έβαλαν σφαίρες μέσα. Ωχ - ωχ, δεν βλέπω να τελειώνουν οι πόλεμοι…

Που θέλω να καταλήξω: Καλές οι ιστορίες και τα θεάματα, αλλά δώστε και λίγο άρτο παπάδες, γιατί το Ποίμνιο ψοφά της πείνας. Και στο τέλος θα φάει εσάς που την έχετε κάνει ταράτσα και που μαζί με τα πλούσια παράσιτα και τους πολιτικούς κηφήνες, απομυζάτε τους κόπους των άλλων.
Το μόνο θαύμα που πιστεύω, γιατί το βλέπω καθημερινά μπροστά μου, είναι το φαινόμενο να προσκυνούν εκατομμύρια κάθε απομεινάρι που το Ιερατείο βαπτίζει ιερό και να ξηλώνονται πιστεύοντας ότι θα σωθούν έτσι!
Ο μόνος τρόπος να σωθείς είναι να σταματήσεις να προσκυνάς, να σταθείς όρθιος, να πολεμήσεις, να αγωνιστείς για ένα καλύτερο κόσμο. Αλλά μέχρι να το καταλάβουν αυτό όλοι, οι παπάδες θα φοράνε τις άγιες ζώνες που θα μεγαλώνουν συνέχεια ακλουθώντας τις κοιλιές και τους λογαριασμούς τους. «Βόηθα μας Παναγιά» «- Κάντε κι εσείς κάτι…» 

"Καπετάν Κεμάλ": Αφιέρωμα στο διανοούμενο Τούρκο κομμουνιστή που πάλεψε ηρωικά σαν αντάρτης του ΔΣΕ και ο οποίος πέθανε σαν σήμερα το 2011

«Αρχισα στην Αμερική την πολιτική μου δράση. Μετά συνέχισα στην Τουρκία και στην Ελλάδα... Στην Αμερική βρέθηκα στο πλευρό των μαύρων που αγωνίζονταν στο Μισισίπι για τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Ύστερα πήγα στο Σαν Φραντσίσκο, εργάστηκα για το Κομμουνιστικό Κόμμα, παίρνοντας μέρος σε πορείες, σε διαμαρτυρίες. Μετά επέστρεψα στην Τουρκία και άρχισα τη δράση μου με το κομμουνιστικό κόμμα. Έμεινα πολλά χρόνια φυλακή γι' αυτό. Ήρθα στην Ελλάδα, έμεινα δυόμισι χρόνια, στο πλευρό του Δημοκρατικού Στρατού. Συνάντησα ανθρώπους σαν τον Λασσάνη (σ.σ. τον δάσκαλο Θανάση Γκένιο, που μετείχε στην ανταρτική ομάδα "Οδυσσέας Ανδρούτσος"), τον Λάμπρο, τον Αχμέτ, που τους αγάπησα πολύ. Ναι, νομίζω ότι η ζωή μου είναι ενδιαφέρουσα».

Καπετάν Κεμάλ – (Διαβάστε ένα αφιέρωμα σ’ αυτόν το Τούρκο κουμουνιστή που πάλεψε μέσα από τις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στην ανάρτησή μας που τιτλοφορείτε: «Οι Μουσουλμάνοι του Δημοκρατικού Στρατού - Καπετάν Κεμάλ, ο Σύντροφος». Η συνέντευξη που δίνει σε Ελληνα δημοσιογράφο βρισκόμενος σε ηλικία 92 χρονών είναι συγκλονιστική).

Σαν σήμερα, 16 Αυγούστους 2011  έφυγε απ’ την ζωή και σε ηλικία 95 χρονών ένας Τούρκος Τούρκος διανοούμενος και κομμουνιστής που αγωνίστηκε ηρωικά μέσα από τις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ο Μιχρί Μπελί, που έγινε γνωστός σαν «καπετάν-Κεμαλ» του ΔΣΕ.

Αφού θα σας προτείναμε να μην παραλείψετε να διαβάσετε το κείμενο την παραπομπή του οποίου βάλαμε παραπάνω, θα παραθέσουμε ένα καλό κείμενο που έγραψε ο δημοσιογράφος του ΑΠΕ Γιώργος Μηλιώνης, αφιερωμένο σ’ αυτόν τον μεγάλο κομμουνιστή:


«Όταν ο απλός, ο κοινός άνθρωπος του χωριού πάρει τ' όπλο στον ώμο και βγει στα βουνά ν' αγωνιστεί για την λευτεριά του, δημιουργεί κοσμοϊστορικά γεγονότα που έχουν απήχηση σε όλη την οικουμένη»

Σε αυτή τη φράση θα μπορούσε να συνοψιστεί η πολιτική εμπειρία του Τούρκου κομμουνιστή αγωνιστή και διανοούμενου, Μιχρί Μπελί, του οποίου η ελληνική πολιτική εμπειρία μπορεί εξίσου να συνοψιστεί στην φράση «Όσοι πολέμησαν στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας τίμησαν το ελληνικό έθνος. Κι εγώ ως Τούρκος, νιώθω περήφανος και ευτυχής που συμμετείχα σ' αυτόν τον λαμπρό αγώνα εκτελώντας ένα ταπεινό καθήκον, που πολέμησα σε έναν δίκαιο αγώνα δίπλα στα πιο τίμιο, τα πιο γενναία παλληκάρια του ελληνικού λαού».

Ο Μιχρί Μπελί, ήταν ο «καπετάν-Κεμαλ» του ΔΣΕ και «έφυγε» πλήρης ημερών στις 16 Αυγούστου 2011, ενώ η ένταξή του στις γραμμές του ΔΣΕ συνιστούσε μοναδική περίπτωση.

Ο Μιχρί Μπελί γεννήθηκε το 1916 στη Συληβρία της Ανατολικής Θράκης και ο πατέρας του ήταν πρόεδρος του Κακουργιοδικείου της περιοχής.

Στις πρωτοχρονιάτικες διακοπές του 1932-1933 ο Μπελί μαζί με μια ομάδα συμμαθητών του επισκέφθηκε την Αθήνα και μάλιστα ήταν η πρώτη μαθητική ομάδα που επισκεπτόταν την Ελλάδα με την συγκεκριμένη εκδρομή να αποτελεί ένα σύμβολο των φιλικών σχέσεων που αναπτύσσονταν μεταξύ των δύο χωρών.

Οι μαθητές συναντήθηκαν με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας τον πρωθυπουργό Παναγή Τσαλδάρη και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ όπως έγραψε ο ίδιος ο Μπελί «μέσα μου υπερίσχυαν τα αισθήματα έχθρας για τους γκιαούρηδες».

Ωστόσο, όπως σημειώνει και πάλι ο ίδιος «η έχθρα που είχε συσσωρευτεί μέσα μου από την σοβινιστική προπαγάνδα τόσων χρόνων, διαλύθηκε μέσα σε εκείνη την εβδομάδα που έζησα στην Αθήνα κι είδα καθαρά στα μάτια των Ελλήνων, τα φιλικά, τα αδερφικά αισθήματα που έτρεφαν για μας».

Αυτές οι εντυπώσεις επηρέασαν βαθιά την συνείδηση του νεαρού Μπελί ο οποίος αποφοιτώντας το 1937 από την Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης (νυν Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου) μετέβη στη συνέχεια με υποτροφία στις ΗΠΑ με αντικείμενο των σπουδών του την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.

Στις ΗΠΑ ο Μιχρί Μπελί εκτός από τις σπουδές του ανέπτυξε και πολιτική δράση εντασσόμενος στο κίνημα για την προάσπιση των πολιτικών δικαιωμάτων των μαύρων στην Πολιτεία του Μισσισιπή. Μαζί με τον Δανό Γκας Ουτ ήταν οι μόνοι λευκοί που δραστηριοποιούνταν στις γραμμές του Αμερικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Στην συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα και στο εργατικό κίνημα των λιμενεργατών του Σαν Φρανσίσκο.

Οι σπουδές του και η ένταξή του στο κομμουνιστικό κίνημα τον οδήγησε στο να υποστηρίξει με συνέπεια την συνεργασία και την αλληλεγγύη των λαών Ελλάδας και Τουρκίας πιστεύοντας ότι οι λαοί «δύο ανεξάρτητων και δημοκρατικών χωρών, αφού πρώτα έχουν διώξει αντάμα τον ιμπεριαλισμό από την περιοχή» έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να καθορίσουν την πορεία τους με την ελεύθερη βούλησή τους και χωρίς να έχουν πρότυπα ούτε την «Οθωμανική Αυτοκρατορία», ούτε την «Μεγάλη Ιδέα».

Με την έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπελί επέστρεψε στην Τουρκία μέσω Ιαπωνίας και Κίνας και δραστηριοποιήθηκε στις γραμμές του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του και ιδρυτής της Ένωσης Προοδευτικής Νεολαίας.

Το φθινόπωρο του 1944 ο Μπελί συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση και εξορία μαζί με πενήντα άλλους συντρόφους του. Στα τέλη του 1946 δραπέτευσε στο εξωτερικό και την άνοιξη του 1947 έφθασε στα ελληνικά βουνά και εντάχθηκε στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).

Ο Μπελί, εξέδιδε αρχικά την τουρκόφωνη εφημερίδα «Σαβάς» (Πόλεμος), ενώ αργότερα ανέλαβε και στρατιωτικά καθήκοντα πολεμώντας ως Καπετάν-Κεμάλ μαζί με ένα μικτό τάγμα από μειονοτικά στοιχεία.

«Δεν ξέρω ποιος και πως το είχε προτείνει, αλλά το τάγμα μας ονομάστηκε «Τάγμα Οθωμανών». Και κανείς δεν έφερε αντίρρηση. Ενώ όλοι ήμασταν υπέρ της δημοκρατίας. Εναντίον του σουλτανάτου. Πρέπει να θεωρήσει κανείς φυσιολογικό το ότι δεν είχαμε αντίρρηση για το επίθετο Οθωμανός. Δεν θα μπορούσε να ονομαστεί «Τούρκικο Τάγμα». Γιατί στο τάγμα υπήρχαν και πολλοί άλλοι εκτός από Τούρκους, Έλληνες, Γκαγκαούζοι, Πομάκοι, Βλάχοι, Τσιγγάνοι κλπ. Λέγοντας «Τάγμα Οθωμανών» τους καλύπταμε όλους», σημείωσε ο ίδιος.

Επίσης ο Μπελί μετέφρασε στα τουρκικά τον ύμνο του ΕΛΑΣ «από τον οποίο αντιλαλούσαν στα χρόνια της δεκαετίας του '50 οι στρατιωτικές φυλακές του Χάρμπιγε και του Ορχανιγε στην Κωνσταντινούπολη».

Στις 6 Ιουλίου 1947 ο Μπελί τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε για νοσηλεία αρχικά στην Βουλγαρία και στη συνέχεια στην Μόσχα. Επέστρεψε στην Ελλάδα και συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις ως το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1949.

Το 1950 επέστρεψε στην Τουρκία φυλακίστηκε, ενώ αργότερα αυτοεξορίστηκε. Φιλοξενήθηκε από την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης μετά το πραξικόπημα του 1971, ενώ το 1979 διέφυγε βαριά τραυματισμένος από δολοφονική εναντίον του επίθεση.

Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Κενάν Εβρεν το 1980 διέφυγε στην Μέση Ανατολή και στη συνέχεια πήγε στην Σουηδία όπου παρέμεινε μέχρι το 1992, έτος που επέστρεψε στην Τουρκία.

Η συναρπαστική και θυελλώδης ζωή του αποτυπώθηκε στο ντοκιμαντέρ του Φώτου Λαμπρινού «Καπετάν Κεμάλ: Ένας σύντροφος» με αφορμή το γύρισμα του οποίου, ο Μπελί επισκέφθηκε και πάλι την Θράκη αναζητώντας του εναπομείναντες στην ζωή συντρόφους του.

«Για ένα διάστημα στα χρόνια του εμφυλίου, η καρδιά της ευρωπαϊκής κοινωνικής επανάστασης χτυπούσε σε αυτά τα βουνά. Εκείνοι οι χωρικοί που ζούσαν έξω από τον κόσμο σε πρωτόγονες συνθήκες, είχαν βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο ιστορικών γεγονότων. Για την μονότονη ζωή τους αυτό ήταν μεγάλη αλλαγή που τους σημάδεψε για πάντα. Είχαν περάσει πενήντα χρόνια, αλλά ο καπετάν-Κεμαλ, ο διοικητής του Τάγματος Οθωμανών είχε μείνει βαθιά χαραγμένος στη μνήμη όσων είχαν ζήσει εκείνες τις μέρες» έγραψε ο ίδιος, ο οποίος βρήκε παλιούς του συντρόφους εκτός από το χωριό Χατζίορεν την «έδρα της αντιπροσωπείας της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης στην Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη» από την οποία είχε πολλές αναμνήσεις.

Ο Μιχρί Μπελί «έφυγε» έχοντας κερδίσει τον σεβασμό του διεθνούς επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, έχοντας στα χείλη την φράση του Μπαλζάκ ότι «δεν υπάρχει πιο γόνιμο έδαφος από αυτό που έχει ποτιστεί με το αίμα των ανθρώπων που έπεσαν για να το υπερασπιστούν», έχοντας στα χείλη τον «Θούριο» του Ρήγα Φεραίου που τόσο τον συγκινούσε.

Το "φαινόμενο", ο Σκουρλέτης και οι αερολογίες του



Με τον παραπάνω χάρτη που κυκλοφόρησε σήμερα και μας δείχνει τις εκατοντάδες πυρκαγιών που υπάρχουν αυτές τις μέρες σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης  επιβεβαιώνεται απόλυτα  η χθεσινή μας ανάρτηση έγραφε μεταξύ άλλων:

Δεν είναι η «ανικανότητα» του ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές. Είναι ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ. 

Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Ανάλογη τακτική ακολουθούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις στον καπιταλισμό. Ρίχτε μια ματιά στην ειδησεογραφία και θα διαπιστώσετε ότι τεράστιες πυρκαγιές τα τελευταία χρόνια με πολλά ανθρώπινα θύματα είχαμε σε δεκάδες καπιταλιστικά κράτη ανάμεσα τους οι ΗΠΑ, η Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία κ.α. Δεν μπορούσαν αυτά τα κράτη να δημιουργήσουν υποδομές ώστε να αντιδρούν αποτελεσματικά την εκδήλωση πυρκαγιών; Φυσικά και μπορούσαν. Ο καπιταλισμός όμως άλλα επιτάσσει. Τα πάντα να αντιμετωπίζονται σαν πηγή αποκόμισης κέρδους. Είτε αυτά είναι έμψυχο υλικό είτε περιβάλλον.

Αλλού θα σταθούμε όμως σ’ αυτό το κείμενο. Στις αερολογίες και στην προσπάθεια που έκανε να παρουσιάσει το μαύρο άσπρο ο  υπουργός Εσωτερικών Πάνο Σκουρλέτης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη.
Προσπερνάμε την εκτίμησή του ότι στο θέμα των πυρκαγιών υπήρξαν ΜΜΕ που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση που αντιμετώπισαν το γεγονός με ανευθυνότητα, κάτι που δεν απέχει από την πραγματικότητα, καθώς και τις βολές που εξαπέλυσε στην Ν.Δ.

Για να δούμε μερικά σημεία της συνέντευξης του υπουργού:

«Το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής επιβεβαιώνεται στις πυρκαγιές που είναι σε εξέλιξη στις άλλες χώρες της Μεσογείου και κυρίως στην Πορτογαλία». Σωστά όσον αφορά ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή. Ξεχνάει όμως να μας πει ότι αυτό δεν είναι ένα καιρικό φαινόμενο. Το δημιουργεί το καπιταλιστικό κέρδος το οποίο όταν δεν προέρχεται από εκμετάλλευση εργατικής δύναμης, προέρχεται από την εκμετάλλευση  και το «βιασμό» της φύσης. 

Μας κάνει λόγο για «το γεγονός των διαχρονικών αδυναμιών στον μηχανισμό αντιμετώπισης» των πυρκαγιών «λόγω της περιστολής των δαπανών, οι οποίες είχαν το αποτύπωμά τους και σ' αυτόν τον τομέα» προσθέτοντας ότι όσο αφορά την τεχνική υποδομή στην πυρόσβεση «δεν έχει μπει ούτε καρφί, ούτε βίδα καινούργια από το 2000 και μετά».

Και εδώ πάλι μας λέει την μισή αλήθεια. Όχι απλώς όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν από τότε –μιλάμε εδώ και 17 χρόνια!- δεν ενδιαφέρθηκαν καθόλου να ενισχύσουν ή στην τελική να συντηρήσουν τον ήδη υπάρχοντα μηχανισμό δασοπροστασίας και δασοπυρόσβεσης αλλά από το 2009 και κάθε χρόνο μειώνουν κατά εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό του Πυροσβεστικού Σώματος με αποτέλεσμα σήμερα ο όποιος στόλος διαθέτει να είναι είτε ακινητοποιημένος αφού δεν υπάρχουν χρήματα για να συντηρηθεί, είτε σε κακή κατάσταση με μειωμένες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Οσο αφορά δε το προσωπικό του Π.Σ εκεί πια έχει γίνει «σφαγή». Το 2011 καταργούν με νόμο 4.000 οργανικές θέσεις από το μόνιμο προσωπικό και δημιουργήθηκαν οι υπό κατάργηση θέσεις πενταετών. Και φυσικά αυτά δεν είναι τυχαία. Όπως καταγγέλλουν συνδικαλιστές πυροσβέστες τελικός σκοπός είναι να ιδιωτικοποιηθεί όλο το Πυροσβεστικό Σώμα όπως έχει γίνει ήδη με την αεροπυρόσβεση και η πώληση της πυρασφάλειας όπως έγινε με τη Fraport και των ιδιωτικοποιημένων οδικών αξόνων. 

Αφού, λοιπόν, κάνει ένα ευχολόγιο για το τι ΘΑ πρέπει να γίνει μας λέει ο υπουργός: «Όταν εμείς συζητάμε και να βρούμε τρόπους για να παρακάμψουμε τα μνημόνια που θέτει η μνημονιακή πολιτική είτε στο θέμα των πυροσβεστών είτε στο θέμα των προσλήψεων, τότε κατηγορούμαστε, όχι μόνο απ' έξω αλλά και από την εγχώρια αντιπολίτευση, ότι φτιάχνουμε νέο κομματικό στρατό».

Εντάξει, συζητήστε όσο θέλετε και όταν κάτι αποφασίσετε τότε το σχολιάζουμε. Θα ήταν όμως τώρα εύκολο να μας δώσετε απάντηση σε κάποιες απλές ερωτήσεις; Προσπερνάμε το παρελθόν και σας ρωτάμε για τον χρόνο της κυβερνητικής σας θητείας. 
Ξέρουμε ότι όχι απλώς δεν διατηρήσατε το ήδη υφιστάμενο καθεστώς αλλά συνεχίσατε να μειώνεται κάθε χρόνο τον προϋπολογισμό του Πυροσβεστικού σώματος. Μπορείτε να μας πείτε στο κυβερνητικό διάστημά σας πόσα δισεκατομμύρια ευρώ, χρήματα του αιματηρά φορολογούμενου λαού, δώσατε για να ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες; Μήπως σας είναι εύκολα να μας απαντήσετε πόσα λεφτά δαπανήσατε το ίδιο διάστημα για πολεμικούς εξοπλισμούς και για την συμμετοχή σας στο ΝΑΤΟ; 

Επειδή προφανώς δεν θα μας κάνετε την χάρη να δώσετε απαντήσεις θα το κάνουμε εμείς σε επόμενη ανάρτηση.

Και για την διατροφή μας, φροντίζουν οι πολιτικοί για μας

Γράφει ο mitsos175.

Αν είναι να φιλέψουμε κάτι τους πολιτικούς να προτιμήσουμε ολλανδικά προϊόντα. Τα αυγά πχ. Τίγκα στο εντομοκτόνο. Δεν είναι να το φας. Είναι να το πάρεις μαζί σου στο κάμπινγκ να ψοφάνε τα κουνούπια.

«Εκατομμύρια αυγά έχουν απομακρυνθεί από τα ράφια των σούπερ μάρκετ σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, αφότου ανακαλύφθηκε ότι είχαν μολυνθεί με το δυνητικά επιβλαβές παρασιτοκτόνο fipronil. Το fipronil χρησιμοποιείται συνήθως για την απαλλαγή από ψύλλους, ψείρες και τσιμπούρια, αλλά έχει από απαγορευτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για χρήση σε ζώα που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, όπως τα κοτόπουλα. Το παρασιτοκτόνο εισέβαλε αρχικά στην τροφική αλυσίδα της Ολλανδίας, που διαθέτει μία από της μεγαλύτερες βιομηχανίες αυγού στην Ευρώπη. Ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία μέχρι σήμερα, που να αποδεικνύουν ότι έχει βλάψει κανέναν.» 

Όχι αγάπη μου, δεν βλάπτει κανέναν, αρκεί να μην τρως αυγά ή οτιδήποτε έχει αυγό.
«Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) υποστηρίζει ότι το fipronil είναι "μέτρια τοξικό" στους ανθρώπους αν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες και μπορεί να έχει επικίνδυνες επιπτώσεις στα νεφρά, το συκώτι και τους θυρεοειδείς αδένες». 

Κάτι σαν τη «μετριοπαθή αντιπολίτευση» στη Συρία. Σε αποκεφαλίζουν όπως ακριβώς οι ισλαμοφασίστες του ISIS, αλλά το κάνουν με τις ευλογίες της Δύσης. Αν βέβαια έριχνε κάτι τέτοιο ένας μικρός αγρότης κι όχι μια τεράστια εταιρεία θα πήγαινε φυλακή, ενώ θα του έφτιαχναν καθημερινά ομελέτα από τα μολυσμένα αυγά. Αλλά όταν πρόκειται για Επιχειρηματικούς Κολοσσούς θα τα καταπιούμε αμάσητα. Και χωρίς να το ξέρουμε, γιατί δεν χρειάζεται να τα μαθαίνουμε όλα. Φροντίζουν οι πολιτικοί για μας.

Όπως φάγαμε τις τρελές αγελάδες «γιατί έπρεπε να δείξουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», έτσι θα καταναλώσουμε και τα ολλανδικά φυτοφάρμακα. Δεκαπέντε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η Ελβετία και το Χονγκ Κονγκ, έχουν μέχρι στιγμής πληγεί από την κρίση των μολυσμένων αυγών, ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Φυσικά εμείς δεν έχουμε πρόβλημα. Με τόσα που τρώμε καθημερινά ειδικά το κουτόχορτο, έχουμε πάθει ανοσία σε όλα. Το πολύ - πολύ κάνα κόψιμο. Να σκουπιστούμε από τη σημαία της ΕΕ, γιατί με την «αριστερά» έχουμε έλλειψη χαρτιού υγείας όπως είχε προφητεύσει η Βούλτεψη. Από δηλητήρια όμως πάμε καλά.

«Το σκάνδαλο ήρθε στο φως της δημοσιότητας στις αρχές Αυγούστου, όταν η Ολλανδία διέταξε να απομακρυνθούν τα μολυσμένα αυγά από τα ράφια των σούπερ μάρκετ. Το Βέλγιο κατηγόρησε την Ολλανδία ότι γνώριζε για τα μολυσμένα αυγά από τον Νοέμβριο του 2016, αλλά δεν είπε τίποτα. Η Ολλανδία το αρνήθηκε. Ωστόσο, το Βέλγιο παραδέχτηκε ότι γνώριζε για τα αβγά από τις αρχές Ιουνίου, αλλά δεν ενημέρωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξαιτίας μιας λανθασμένης έρευνας».

Όλοι ήξεραν κι όλοι έκαναν το κορόιδο. Βέβαια τα αληθινά κορόιδα είναι άλλοι. Αυτοί που πληρώνουν τέτοια τεφαρίκια - πολιτικούς. Άντε καλή μας όρεξη. Πάω να μαγειρέψω. Τυρόπιτα «Μένουμε Ευρώπη» : Μολυσμένα αυγά, Ληγμένο γιαούρτι, Γάλα από τρελή και παλαβή αγελάδα, Παρθένο Ορυκτέλαιο, Αλεύρι με Σκουλήκια από αυτά που πουλάνε στην Ελβετία, Εισαγόμενη Χαμένη «Φέτα» και λίγο Αλατοπίπερο για να τσούζει. Σερβίρεται συνοδεία σάπιων λαχανικών και πέτρας.
Καλό βόλι… 

Σήμερα οι πυροσβέστες είναι για την κυβέρνηση "ήρωες". Προηγουμένως τους αντιμετώπιζε ... σαν "γαϊδούρια". Αύριο; (Βίντεο)


Κάποιες φορές η υποκρισία των κυβερνητικών στελεχών, και του ίδιου του πρωθυπουργού είναι τόσο εξοργιστική, που δύσκολα αποφεύγεις να μην την σχολιάσεις, όσο κι αν γνωρίζεις ότι αυτό έχει καταντήσει κύριο χαρακτηριστικό όλων των Συριζαίων καρεκλοκενταύρων .

Και το λέμε αυτό διαβάζοντας και ακούγοντας δεκάδες δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων που μας μιλάνε για την «αυτοθυσία» και τον «ηρωισμό» των πυροσβεστών, που ρίχτηκαν στην μάχη πυρκαγιών, «χωρίς να λογαριάζουν ωράρια και συνθήκες», «ξεπερνώντας τις ανθρώπινες αντοχές» μπλα μπλα…

Και φυσικά υποκλινόμαστε και δηλώνουμε τον σεβασμό μας σε εθελοντές και μόνιμους πυροσβέστες που κάνουν ότι μπορούν να περιορίσουν το μέγεθος των καταστροφικών πυρκαγιών. Δεν έχουμε όμως και μνήμη χρυσόψαρου. Θυμόμαστε πολύ καλά τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν μόλις πριν κάποιους μήνες από την κυβέρνηση αυτοί οι άνθρωποι που σήμερα οι πάντες από τον κυβερνητικό θίασο αποκαλούν «αφανείς ήρωες».

Και επειδή κάποιοι θέλουν να το ξεχνάνε ας τους το θυμίσουμε εμείς μέσα από ένα βίντεο που αναρτήσαμε  στις 8 Φλεβάρη 2017 όταν γινόταν  η πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας των πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης, για να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματά τους.

Β. Τσιρώνης: Ενας "ιδιόρρυθμος" αγωνιστής γιατρός που έχασε την ζωή του υπό "περίεργες" συνθήκες

Ηταν σαν σήμερα 16 Αυγούστου 1969 όταν ο 40χρονος τότε γιατρός  Βασίλης Τσιρώνης, έχοντας μαζί όλη την οικογένεια του, θα πραγματοποιήσει μια αεροπειρατεία σαν πράξη διαμαρτυρίας ενάντια στην χούντα των συνταγματαρχών.

Καταλαμβάνει το αεροπλάνο της Ολυμπιακής, που εκτελεί το δρομολόγιο Αθήνα - Αγρίνιο – Ιωάννινα και το οδηγεί στα Τίρανα της Αλβανίας, και από εκεί κατέληξε  στην Σουηδία, όπου μαζί με άλλους  αντιδικτατορικούς πολιτικούς πρόσφυγες συνεχίζει τον αγώνα του ενάντια στο καθεστώς του Παπαδόπουλου.

Ο Βασίλης Τσιρώνης, βρήκε τον θάνατο κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι τώρα συνθήκες στις 11 Ιούλη 1978, κατά τη διάρκεια νυχτερινής εισβολής των, νεοσύστατων τότε, Μονάδων Εθνικής Ασφάλειας στο σπίτι του.  

Ένα μικρό χρονικό...

30 Νοέμβρη 1977: Συνεχίζεται η πολιορκία του σπιτιού του γιατρού Τσιρώνη. ΜΑΤ και ελεύθεροι σκοπευτές αποκλείουν την περιοχή όταν ο Τσιρώνης πυροβολεί εναντίον του πληρώματος περιπολικού που πάει να τον συλλάβει.

5 Φλεβάρη 1978: Ανεξάρτητο κράτος κηρύσσει το σπίτι του ο γιατρός Τσιρώνης.

11 Ιούλη 1978: Αστυνομικοί εισβάλλουν στο σπίτι του γιατρού Τσιρώνη στις 4 το πρωί, με δικαστική απόφαση και παρουσία εισαγγελέα. Ο διευθυντής της αστυνομίας Λεμονής έχει δώσει εντολή να μη πλησιάσει δημοσιογράφος σε μεγάλη ακτίνα από το σπίτι του γιατρού, ενώ ρόλο επόπτη στην οργάνωση της επιχείρησης έχει παίξει ο ίδιος ο υπουργός δημόσιας τάξης Μπάλκος. Ο γιατρός Τσιρώνης «αυτοκτονεί». Η επιχείρηση «επιτυγχάνει».

12 Ιούλη 1978: Συλλαμβάνονται 2 άτομα μέλη της οργάνωσης του γιατρού Τσιρώνη. Είναι οι Γ. Σκάνδαλης 26 χρόνων και Δ. Νικολούλης 21 χρόνων.

13 Ιούλη 1978: 1000 περίπου άτομα με συνθήματα κατά της αστυνομίας και του κράτους, κηδεύουν το γιατρό Τσιρώνη.

Από το βιβλίο: «Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται, δεν εξαγοράζονται, δεν  δικαιώθηκαν», της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας Πολιτών

Ο Β. Τσιρώνης δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Από τότε που ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή σαν γιατρός έχει κατηγορηθεί από τις κρατικές υπηρεσίες γιατί «η εν γένει συμπεριφορά του ανωτέρω ιατρού ήτο τοιαύτη, ώστε να δίδει την εντύπωσιν ότι είναι όργανο όχι της ιατρικής επιστήμης, αλλά της κομμουνιστικής ηγεσίας … Συγκεκριμένως εξέδιδε αθρόας γνωματεύσεις περί της ανάγκης επειγούσης δήθεν νοσηλείας εκτοπισμένων, ενώ ούτοι ήσαν υγιείς».

Περισσότερα για τον Β. Τσιρώνη πληροφορούμαστε από τον ιστότοπο του Ν. Σαραντάκου

Το 1958 διορίστηκε από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό γιατρός των εξόριστων του Άη – Στράτη, τους οποίους παρά τις απαγορευτικές διαταγές βοήθησε ανοικτά και με αυταπάρνηση, αντιδρώντας στην πολιτική φυσικής τους εξόντωσης και καταγγέλλοντας την κυβέρνηση της Δεξιάς για «ανθρωποκτονίες εκ προμελέτης» και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό για «συνθηκολόγηση και υποταγή» με διοχέτευση στον ξένο Τύπο αρκετών εμπιστευτικών εγγράφων και απόρρητων οδηγιών του τότε υφυπουργείου Ασφαλείας που αποδείκνυαν τις καταγγελίες του.

Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν αρκετοί αγροτικοί γιατροί στην ύπαιθρο και ο Ερυθρός Σταυρός αναλάμβανε να καλύπτει τα κενά, έχοντας δικά του ιατρεία εκεί που δεν υπήρχε αγροτικός γιατρός, όπως στον Άγιο Ευστράτιο, ο οποίος βέβαια ήταν ειδική περίπτωση αφού εκτός από τους μόνιμους κατοίκους είχε και εκατοντάδες αριστερούς εξόριστους. Ο Τσιρώνης, προϊστάμενος του κλιμακίου, κατηγορήθηκε από τους παράγοντες του Υπουργείου Προνοίας και παύθηκε, επειδή «η εν γένει συμπεριφορά του ανωτέρω ιατρού ήτο τοιαύτη, ώστε να δίδει την εντύπωσιν ότι είναι όργανο όχι της ιατρικής επιστημης, αλλά της κομμουνιστικής ηγεσίας … Συγκεκριμένως εξέδιδε αθρόας γνωματεύσεις περί της ανάγκης επειγούσης δήθεν νοσηλείας εκτοπισμένων, ενώ ούτοι ήσαν υγιείς».

Ο Τσιρώνης δεν ήταν κομμουνιστής, απλώς τηρούσε τον όρκο του Ιπποκράτη. Μόλις παύθηκε, έκανε μήνυση στον παραπάνω υπηρεσιακό παράγοντα (Μαυρουλίδης το όνομά του), κέρδισε τη δίκη, και δικαστικά κέρδισε και την επαναφορά του, την οποία όμως το κράτος αρνήθηκε να υλοποιήσει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στα επόμενα χρόνια γνώρισε όλη την εκδικητική μανία του καραμανλικού κράτους. Όταν τον Αύγουστο του 1960 επισκέφτηκε τον Υφυπουργό Προνοίας Ψαρρέα για να διαμαρτυρηθεί για την καθυστέρηση της αποκατάστασής του, εκείνος τον αντιμετώπισε αρνητικά, και πάνω στη συζήτηση τον κατηγόρησε για εξύβριση, ότι τον είπε ανέντιμο (Ο Τσιρώνης είπε ότι είχε χαρακτηρίσει «ανέντιμη» την τακτική της κατασυκοφάντησης και δίωξής του).

Κλείστηκε στη φυλακή, όπου πρωτοστάτησε σε απεργία πείνας όσων ήταν κλεισμένοι μέσα για χρέη. Έγιναν και κάποια επεισόδια και κατηγορήθηκε για εξέγερση. Αποφυλακίστηκε, αλλά το κράτος του ζήτησε να πληρώσει τα δίδακτρα της φοίτησής του στη στρατιωτική σχολή, 66.000 δραχμές, σημαντικό ποσό για την εποχή -και βέβαια, ενώ σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις γινόταν διακανονισμός για πληρωμή με δόσεις, από τον Τσιρώνη τα ζήτησαν όλα μαζί (εδώ ένα άρθρο).

O διωγμός του Τσιρώνη έφτασε πολλές φορές στη Βουλή με επανειλημμένες επερωτήσεις βουλευτών από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά το κυνηγητό συνεχίστηκε. Στις αρχές του 1962 δικάστηκε για τα επεισόδια στις φυλακές, εξαγόρασε τη μικρή ποινή του, αλλά έμεινε υπόλοιπο ένα μικρό χρέος. Σε ένα χαρακτηριστικό μικροεπεισόδιο, η αστυνομία τον κάλεσε το μεσημέρι της 28ης Οκτωβρίου 1962 στο Τμήμα δήθεν για να υπογράψει ως ιατρός ένα πιστοποιητικό θανάτου, κι όταν αυτός πήγε εκεί, τον συνέλαβαν για το χρέος του το οποίο, λόγω της ημέρας, ήταν αδύνατο να τακτοποιήσει. Και βέβαια, όταν τους είπε ότι έτσι «γίνονται εκτελεστικά όργανα μιας πανελληνίως γνωστής εναντίον του εκστρατείας εμπαθείας και σκοπιμότητος», του έκατσαν και μια μήνυση για εξύβριση.

Στις 12 Δεκεμβρίου 1962 ίδρυσε το «Κόμμα των Αδεσμεύτων», που όμως έμεινε ανενεργό μέσα στην τότε ανώμαλη πολιτικά εποχή και αργότερα μετονομάστηκε σε Ε.Α.Κ. (Εθνικό Αστικό Κόμμα). Έγινε ευρύτερα γνωστός από μια απεργία πείνας 50 ημερών που πραγματοποίησε επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου με αίτημα τον άμεσο επαναπατρισμό των αριστερών πολιτικών προσφύγων από τις χώρες του λεγόμενου «ανατολικού μπλοκ».

Η απεργία πράγματι διάρκεσε 50 ημέρες (από τέλη Απριλίου 1964 έως 15 Ιουνίου) αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι είχε αυτό το αίτημα. Με τις δικές μου πληροφορίες, αίτημα ήταν να πάψει ο εξαετής διωγμός του και να αποκατασταθεί. Φαίνεται ότι η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου είχε ίσως διάθεση να τον αντιμετωπίσει ευμενώς, αλλά διαφώνησαν στον τρόπο. Η απεργία πάλι έφτασε στη Βουλή, έγινε μάλιστα και αφορμή να φιλονικήσουν από τις στήλες τους ο Δ. Ψαθάς (των Νέων) και ο Μποστ (της Αυγής) διότι ο Ψαθάς, με το χιούμορ του πολλαπλά χορτάτου, υπαινίχθηκε ότι ο γιατρός έτρωγε κρυφά. Ο Τσιρώνης έλυσε την απεργία χωρίς να δικαιωθεί, ίσως όμως κάποια αιτήματά του δικαιώθηκαν στη συνέχεια.

Το 1969 σε ηλικία 40 ετών και ενώ η απριλιανή δικτατορία (1967 – 1974) απολάμβανε την τρίτη της χρονιά, έκανε αεροπειρατεία έχοντας μαζί του όλη την οικογένειά του, και μέσω Αλβανίας διέφυγε στην Σουηδία, στην οποία ζούσαν τότε οι περισσότεροι αντιδικτατορικοί πολιτικοί πρόσφυγες.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974, λίγο μετά την μεταπολίτευση και ίδρυσε το «Ουδετερόφιλο Ελλαδικό Μέτωπο» ή Ο.Ε.Μ., έκανε διάφορες «επαναστατικές» παρεμβάσεις (υβριστικά συνθήματα κατά του πρωθυπουργού Καραμανλή και κατά γνωστών μεγαλοϊδιοκτητών εφημερίδων, πυροβολισμοί με καραμπίνα κατά μιας γιγαντιαίας φωτογραφίας του Καραμανλή στην Αγορά της οδού Αθηνάς, κ.ά.) και στις εκλογές του 1977 έριξε το σύνθημα της λευκής ψήφου, με αποτέλεσμα να διεκδικήσει μία εβδομάδα αργότερα τα 251.000 λευκά ψηφοδέλτια της Β Εκλογικής Περιφέρειας Αθηνών, πράγμα που προκάλεσε σε μεγάλο βαθμό την απόπειρα της αστυνομίας να τον συλλάβει στην είσοδο του σπιτιού του στην οδό Άρεως 35 στο Παλαιό Φάληρο, μετά από ανακίνηση μίας παλαιάς καταδίκης του.

Όλα αυτά είναι σωστά, αλλά τα λευκά ψηφοδέλτια στις εκλογές του 1977 δεν ήταν ούτε κατά διάνοια 250.000 στη Β’ Αθηνών. Σε όλη την επικράτεια, άκυρα μαζί και λευκά ήταν 64.000 κατά τη Βικιπαίδεια.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν μία τραγική τροπή: στις 30 Νοεμβρίου 1977 οι ειδικές αστυνομικές μονάδες και ελεύθεροι σκοπευτές απέκλεισαν την περιοχή γύρω από το σπίτι του Τσιρώνη, όταν εκείνος πυροβόλησε κατά των αστυνομικών που είχαν έλθει να τον συλλάβουν και άρχισε έτσι μία πολύμηνη και επεισοδιακή πολιορκία. Στις 5 Φεβρουαρίου 1978 ο Τσιρώνης κήρυξε το διαμέρισμά του «ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος» και κάθε ημέρα έβγαινε στο μπαλκόνι του και με μεγάφωνα ή με έναν φορητό τηλεβόα διάβαζε στο συγκεντρωμένο πλήθος τα «πολεμικά ανακοινωθέντα» του ενάντια στο «κράτος των μαύρων (εννοώντας των φασιστών)», ενώ κάποιες φορές οι ελεύθεροι σκοπευτές τού είχαν πυροβολήσει τα χωνιά των μεγαφώνων.

Επειδή ο Τσιρώνης έμενε στο Παλιό Φάληρο, στην οδόν Άρεως, δηλαδή τέσσερις δρόμους πιο πέρα από το σπίτι μου, περνούσα ταχτικά από το «ελεύθερο κράτος» του ΟΕΜ. Κάθε απόγευμα έβγαζε λόγο, 7 με 8 αν θυμάμαι καλά, τουλάχιστον εκείνο το καλοκαίρι του 1978 (το χειμώνα ίσως νωρίτερα). Καθώς το φθινόπωρο του 1978 θα γίνονταν δημοτικές εκλογές, ο Τσιρώνης είχε πάλι ρίξει σύνθημα για Άκυρο -και, θυμάμαι, έλεγε «Αν τα άκυρα στο Φάληρο φτάσουν σε ποσοστό 10% θα έχουμε πάρει περισσότερα από την ψευτοαριστερά. Αν πιάσουν το 25%, θα έχουμε πάρει περισσότερα από το ψευτοσοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ. Αν τα άκυρα ξεπερασουν το 43% θα έχουμε ξεπεράσει το μαύρο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας». Εννοούσε τα ποσοστά που είχαν πάρει τα κόμματα στις πρόσφατες εκλογές του 1977.

Στις αρχές Ιουλίου 1978, απ’ ό,τι θυμάμαι, έγινε ένα επεισόδιο που ίσως λειτούργησε σαν καταλύτης στις εξελίξεις. Ένα έφηβο κορίτσι της γειτονιάς ανέβηκε μαζί με άλλα παιδιά στο διαμέρισμα του Τσιρώνη. Η μάνα της έκανε μεγάλη φασαρία και, παρόλο που τότε δεν υπήρχε ο Σκάι, την άλλη μέρα έγινε πρωτοσέλιδο σε κάποια κίτρινη εφημερίδα, πιθανώς την Απογευματινή (αυτά όμως δεν τα έχω διασταυρώσει, μόνο τα θυμάμαι, οπότε ίσως να είναι πλάσματα της φαντασίας μου). Και τότε ανέλαβε το Βήμα.

Στις 7 Ιουλίου 1978 η καθημερινή εφημερίδα «Το Βήμα» εκτός από το πρωτοσέλιδο σχόλιό της με τον προκλητικό τίτλο «ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ;», εξέφραζε ανυπόγραφα την «ανησυχία» ότι δήθεν με το «αυτόνομο κράτος» του Τσιρώνη «υπονομευόταν η έννοια του κράτους» και αυτό «από το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στον ιδιότυπο αυτό γιατρό όχι μόνο να ζει υπό το κράτος ποινικής ασυλίας (αφού δικαστικές αποφάσεις σε βάρος του για αδικήματα του κοινού ποινικού νόμου παραμένουν ανεκτέλεστες), αλλά και να μεταβάλλεται σε ελευθέρως δρώντα, στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου ελεύθερο σκοπευτή. Ονόμασε το διαμέρισμά του Κράτος, έχει προσβάλει ή προσβάλλει καθημερινά δέσμη από άρθρα του ποινικού νόμου, αλλά… έχει εξασφαλίσει το ακαταδίωκτο».

Το σχόλιο τελείωνε ως εξής: «Ποιος κάποτε θα αποφασίσει να προστατεύσει το κύρος και την αξιοπιστία του Κράτους; Διότι και η υπόθεση Τσιρώνη υπογραμμίζει την ανυπαρξία Κράτους».

Αν θέλετε ολόκληρο το άρθρο του Βήματος, μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Στις 4 το πρωϊ της 11ης Ιουλίου (της οποίας το τυπωμένο πολλές ώρες νωρίτερα φύλλο του «Βήματος» επανερχόταν με νέο πρωτοσέλιδο ανυπόγραφο άρθρο, που «διαπίστωνε» ότι δήθεν «χειρότερο κι από το ίδιο το γεγονός της διωκτικής απραξίας της αστυνομίας είναι η ατμόσφαιρα ανυπαρξίας του κράτους που δημιουργείται»), υπό την άμεση εποπτεία του τότε υπουργού Δημοσίας Τάξης Μπάλκου, 28 πάνοπλοι κομάντος της «Διμοιρίας Ειδικών Αποστολών» εισέβαλαν με βοήθεια δακρυγόνων στο διαμέρισμα μετά από δικαστική απόφαση και με παρουσία εισαγγελέα, ενώ ο τότε διευθυντής της αστυνομίας Λεμονής έχει δώσει εντολή να μη πλησιάσει δημοσιογράφος σε μεγάλη ακτίνα από την επιχείρηση. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ο Τσιρώνης έπεσε νεκρός, ενώ η σύζυγός του, που μετά την παράδοση των 3 παιδιών τους είχε μείνει μέχρι τέλους δίπλα του στο τελευταίο οχυρωμένο δωμάτιο, φώναζε δυνατά πως «οι φασίστες σκότωσαν τον Τσιρώνη μέσα στο σπίτι του».

Κατά την εκδοχή της αστυνομίας είχε «αυτοκτονήσει». Την επόμενη ημέρα συνελήφθησαν ως «μέλη του Ο.Ε.Μ.» οι Γ. Σκάνδαλης και Δ. Νικολούλης, 26 και 21 χρόνων αντίστοιχα, ενώ την μεθεπόμενη (13 Ιουλίου) 1.000 περίπου άτομα από τον χώρο της Άκρας Αριστεράς διαδήλωσαν στην κηδεία του με συνθήματα κατά της κρατικής βίας και των δημοσιογράφων, τους οποίους κατήγγειλαν ως υποκινητές της εξόντωσης του γιατρού Τσιρώνη. Ωστόσο, στο πολιτικό μνημόσυνο που τού έκανε την επόμενη χρονιά η οικογένειά του δεν παρευρέθησαν περισσότερα από 40 – 50 άτομα.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανακοίνωσε 2 ημέρες μετά τα γεγονότα, ότι «με τις αντικρατικές και αντικοινωνικές εκδηλώσεις του ήταν (ο Τσιρώνης) συνεχής απειλή και διαρκής κίνδυνος για τους αθώους πολίτες. Πολίτες κάθε κόμματος και εφημερίδες κάθε πολιτικής αποχρώσεως καλούσαν τις αρχές να θέσουν τέρμα στην επικίνδυνη δράση του Τσιρώνη».

Εδώ τελειώνει το άρθρο. Να προσθέσω ότι μια-δυο μέρες αργότερα, ο Γιάννης Ιωάννου, που τότε ήταν ο γελοιογράφος του Βήματος, δημοσίευσε (πιθανώς όμως όχι στο Βήμα αλλά στο Αντί) την εξής εξαιρετική γελοιογραφία που δεν ξέρω αν προσπαθούσε να αθωώσει την εφημερίδα, ούτε αν τα κατάφερνε:


Ολοκαύτωμα στο Καμμένο της Αρτας. Οταν τα ναζιστικά κτήνη βίαζαν γυναίκες, ξεκοίλιαζαν εγκύους, σκότωναν ακόμα και μωρά παιδιά ... "για να κάνουν την πλάκα τους". (16 Αυγούστου 1943)

Ενα από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων έγινε σαν σήμερα 16 Αυγούστου 1943 στο χωριό Κομμένο Αρτας.

Θα σας συνιστούσαμε να παρακολουθήσετε την σχετική τηλεοπτική εκπομπή του Χρίστου Βασιλόπουλου στην οποία εκτός από την αναλυτική αναφορά στο ναζιστικό αυτό έγκλημα που είχε σαν αποτέλεσμα 317 νεκρούς, ανάμεσα στους οποίους τα 17 ήταν παιδιά, μιλάνε επιζήσαντες της ναζιστικής θηριωδίας.

Οι αφηγήσεις τους είναι τόσο συγκλονιστικές που δεν υπάρχει περίπτωση να της παρακολουθήσει κάποιος και να μην οργιστεί με την φασιστική ιδεολογία που αποκτηνώνει τους ανθρώπους, όπως έγινε με τους Γερμανούς στρατιώτες που ήταν κάτω από τις διαταγές του συνταγματάρχη Γιόζεφ Ζάλμινγκερ και οι οποίοι πήραν μέρος σ' αυτό το μακελειό.

Οταν εισέβαλαν στο χωριό οι επιδρομείς δεν άφηναν τίποτε όρθιο. Για έξη ολόκληρες ώρες έκαιγαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους και σκότωναν με μιαν απερίγραπτη αγριότητα άντρες, γέροντες, γυναίκες και παιδιά. Βίαζαν γυναίκες, ξεκοίλιαζαν εγκύους, σκότωναν ακόμα και μωρά παιδιά, με αναμμένο βαμβάκι που έβαζαν στο στόμα τους, για να κάνουν την πλάκα τους.

Ολόκληρες οικογένειες κάηκαν ζωντανές μέσα στα σπίτια τους, πριν ακόμη ξυπνήσουν και καταλάβουν τι γίνεται γύρω τους. Άλλοι έτρεχαν στους δρόμους να σωθούν και έπεφταν από τις σφαίρες που θέριζαν το χωριό. Ανθρώπινα σώματα κόπηκαν στα δυο ή διαλύθηκαν και δε βρέθηκαν ποτέ. Φαίνεται πως η διαταγή ήταν σαφής: να μη μείνει τίποτε ζωντανό σ’ αυτό το χωριό.

Και φυσικά κανένας απ’ αυτούς τους εγκληματίες δεν τιμωρήθηκε.


Διαβάστε επίσης

Η σφαγή στο Κομμένο: Eνα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία

16 Αυγούστου του 1936: "Το μίασμα του κομμουνισμού εγένετο παρανάλωμα του πυρός"

Είναι γνωστό ότι από τις πρώτες μέρες της επικράτησής της η δικτατορία του Μεταξά προσπάθησε να μιμηθεί τις ενέργειες του ναζιστικού καθεστώτος, το οποίο είχε σαν πρότυπο.
Εδώ να θυμίσουμε ότι αμέσως μόλις οι ναζί ήρθαν στην εξουσία, στις αρχές του 1933, ανέπτυξαν σε μεγάλη κλίμακα αυτό που είχαν προετοιμάσει μερικά χρόνια πριν, δηλαδή το ολοκληρωτικό πογκρόμ και ενάντια στην τέχνη που δεν πληρούσε τα νοσηρά κριτήριά τους. Τα έργα Εβραίων, μαρξιστών ή ακόμη και πασιφιστών συγγραφέων μπήκαν στο στόχαστρο.

Στο παραπάνω πλαίσιο, από τον Μάρτιο μέχρι και τον Οκτώβριο του 1933 άναψαν φωτιές για το κάψιμο βιβλίων σε 70 πόλεις της Γερμανίας.

Οργανωτής και εκτελεστής του εν λόγω ολοκαυτώματος ήταν η ναζιστική «Γερμανική Φοιτητική Ένωση» (Deutsche Studentenschaft) σε συνεργασία με την «Χιτλερική Νεολαία».

Ακριβώς στην ίδια ρότα κινήθηκε και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου.  Η φασιστική αντίληψη και η διάθεση να μιμηθεί τον Χίτλερ, οδήγησε τον δικτάτορα Μεταξά σαν σήμερα το 1936 να οργανώσει φιέστες στις κεντρικές πλατείες πόλεων καίγοντας βιβλία που σύμφωνα με το καθεστώς είχαν  «ανθελληνικό» περιεχόμενο.

Κι’ ο Μεταξάς δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να μην κρατάει ούτε προσχήματα.

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα ομιλίας του σε φοιτητές του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, όπου μεταξύ άλλων είχε πει: «Σας απαγορεύω να έχετε διαφορετικές ιδέες από αυτές του Κράτους. Σας ζητώ όχι μόνο να έχετε τις ίδιες ιδέες, αλλά να πιστεύετε σ’ αυτές και να δουλεύετε γι’ αυτές με ενθουσιασμό. Αν κάποιος από σας έχει διαφορετικές ιδέες, καλύτερα να μείνει αμόρφωτος».

Εδώ να συμπληρώσουμε ότι η ιεραρχία της επικρατούσης θρησκείας όχι μόνο δεν αντέδρασε σ αυτές τις ιεροεξεταστικές πρακτικές που γύριζαν τη χώρα στο Μεσαίωνα, αλλά βρέθηκαν και λαϊκά στελέχη της που ζητούσαν να ριφθούν στην πυρά και άλλα βιβλία «βλασφήμων και αθέων συγγραφέων».
Μερικοί τίτλοι των εκατοντάδων βιβλίων που θεωρήθηκαν "αντεθνικά" και ρίχτηκαν στην πυρά

Παρακάτω παραθέτουμε αποσπάσματα από το καλό βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Σπύρου Κουζινόπουλου «Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης».

Μία από τις πρώτες ενέργειες της δικτατορίας, δώδεκα ημέρες μετά την κατάλυση της δημοκρατίας, ήταν να προχωρήσει στο κάψιμο βιβλίων σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Σε μίμηση του παραδείγματος αντίστοιχων ενεργειών του ναζιστικού καθεστώτος, χιλιάδες βιβλία με προοδευτικό και δημοκρατικό περιεχόμενο, Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, ρίχτηκαν στην πυρά σ’ εκείνες τις μεσαιωνικού χαρακτήρα «τελετές».

Η «πρόβα τζενεράλε» σημειώνεται στην Αθήνα, στις 8 Αυγούστου, τέσσερις μόλις ημέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Την πρωτοβουλία, σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, είχε ομάδα «εθνικοφρόνων φοιτητών». 

Το μαζικό όμως κάψιμο «αντεθνικών», αριστερών και κομμουνιστικών βιβλίων, λαμβάνει χώρα οργανωμένα σε διάφορες πόλεις της χώρας, στις 16 Αυγούστου του 1936.

Στην Αθήνα, η «γιορτή» γίνεται μπροστά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και στα Προπύλαια, ενώ στον Πειραιά, τα βιβλία παραδίδονται στην πυρά στο Πασαλιμάνι, και μάλιστα με προσκλήσεις προς τους νέους της εποχής να συμμετάσχουν στην …»τελετή».
Έλεγε η σχετική ανακοίνωση: «Η Εθνική Φοιτητική Νεολαία Πειραιώς προβαίνουσα εις την εξαφάνισιν δια πυράς ολοκλήρου σειράς κομμουνιστικών εντύπων την προσεχή Κυριακήν και ώραν 8 μ.μ. και εν τη πλατεία Πασαλιμανίου Πειραιώς, προσκαλεί άπαντας τους εθνικόφρονας νέους, όπως προσέλθουν εν τη πλατεία Τερψιθέας 7μμ ίνα εν σώματι μεταβούν και συμμετέχουν εις την τελετήν».

Η «φιέστα» της Θεσσαλονίκης

Η μεγαλύτερη «φιέστα» θα στηθεί στη Θεσσαλονίκη, δίπλα στο Λευκό Πύργο. Από την προηγούμενη ημέρα, οι ελεγχόμενες πλέον από το καθεστώς εφημερίδες δημοσιεύουν σχετική προαναγγελία και μάλιστα πρωτοσέλιδα: «Τεράστια πυρά θα εξαγνίσει αύριον την πόλιν από το μίασμα των ερυθρών εντύπων», διατυμπανίζει στην κορυφή της πρώτης σελίδας, στις 15 Αυγούστου του 1936, η εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Το Φως».
Η ίδια εφημερίδα δημοσίευε ανακοίνωση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία: «κατόπιν διαταγής του Γ΄ Σώματος Στρατού, την 16ην τρέχοντος, ημέραν Κυριακήν και ώραν 19ην, θέλει λάβει χώραν καταστροφή δια πυρός κατασχεθέντων κομμουνιστικών βιβλίων και εντύπων εις την πλατείαν του Λευκού Πύργου, εις ήν εκλήθησαν να παραβρεθώσι αι εθνικιστικαί οργανώσεις […]».

Τα βιβλία που επρόκειτο να καούν, όπως έγραφε το πρωί εκείνης της μέρας η εφημερίδα «Νέα Αλήθεια», είχαν κατασχεθεί από τα βιβλιοπωλεία της πόλης, δημόσιες και ιδιωτικές βιβλιοθήκες και άλλους χώρους. Επίσης, στις εφημερίδες δημοσιευόταν και ανακοίνωση της φασιστικής οργάνωσης ΕΕΕ , σύμφωνα με την οποία καλούνταν οι ακροδεξιοί φοιτητές να πάρουν μέρος στην τελετή «προκειμένου να παρακολουθήσωσι την καύσιν των κομμουνιστικών βιβλίων και εντύπων με τα οποία εδηλητηρίαζαν την ελληνικήν ψυχήν, χρησιμοποιούντες τας εις αυτά αναπτυσσομένας αντιεπιστημονικάς θεωρίας των Μάρξ, Λένιν και των λοιπών ανατροπέων και καταστροφέων της ανθρωπότητος».

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της επόμενης ημέρας, μετά την ομιλία του τριεψιλίτη φοιτητή Παναγιωτόπουλου, που κραυγάζει, «[…] ρίχνομεν εις τας φλόγας το μίασμα αυτό της σκέψεως και της ψυχής του Έθνους, γεγονός που θα σημάνει την ανύψωσιν του Έθνους από την ηθική σκλαβιά εις την οποία συνέτειναν και τα βιβλία αυτά», τη φωτιά ανάβει ένας άλλος ακροδεξιός φοιτητής, ο Σαρρής. Και τότε «[…] ένα πύρινο φίδι σχηματίζεται και ακαριαίως το πυρ μεταδίδεται εις τα κομμουνιστικά έντυπα».

Πρωτοσέλιδη φωτογραφία από την αποτρόπαιη αυτή εκδήλωση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, που σ’ ό,τι αφορά τη δίωξη των ιδεών αντέγραφε επακριβώς τα χιτλερικά πρότυπα, δημοσίευσε και η εφημερίδα «Μακεδονία».


Στο σχετικό ρεπορτάζ της ανέφερε ότι ο αριθμός των βιβλίων που κάηκαν εκείνη την ημέρα μπροστά στον Λευκό Πύργο, ξεπερνούσε τα 10.000.

Η έννοια του «κομμουνιστικού εντύπου» ερμηνευόταν από το καθεστώς κατά το δοκούν. Συμπεριλαμβάνονταν σ’ αυτά ακόμα και σχολικά βιβλία, όπως «Τα ψηλά βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, καθώς και βιβλία των οποίων είχε απαγορευτεί επίσημα η σχολική διδασκαλία: η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ο «Επιτάφιος» του Περικλή, η «Πολιτεία» του Πλάτωνα, και έργα του Θουκυδίδη και του Ξενοφώντα. Γενικά, από το καθεστώς είχαν απαγορευτεί περισσότεροι από 445 τίτλοι βιβλίων.

Στην πυρά παραδόθηκαν, επίσης, πολλά έργα νέων τότε Ελλήνων συγγραφέων, όπως η «Ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη, έργα του Ανδρέα Καρκαβίτσα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, αλλά και πολλοί τίτλοι ξένων συγγραφέων: το συνολικό έργο του Καρλ Μαρξ, η Καταγωγή των ειδών του Δαρβίνου, έργα του Σίγκμουντ Φρόιντ, του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, του Ανατόλ Φρανς, του Χάινριχ Χάινε, του Μαξίμ Γκόρκι, του Λέον Τολστόι, του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, του Γκαίτε κ.ά.

Θα "καιγόμαστε" όσο δεν κάνουμε "προσάναμμα για τη σόμπα" το αστικό προσωπικό που μας κυβερνά.



Γράφει ο mitsos175.

Αν κοιτάξει κανείς τα ρεπορτάζ που γράφηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στα αστικά ΜΜΕ μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή συνέπεια είτε φυσικών φαινομένων, είπε ανθρώπινης παρέμβασης, κινούνται όλα στην ίδια κατεύθυνση. Λες και έχουν γραφτεί από το ίδιο χέρι. 
Και μιλάμε από τον καταστρεπτικό σεισμό που χτύπησε το νησί της Σαντορίνης το 1956 και είχε 53 νεκρούς και ισοπέδωσε του μεγαλύτερου μέρους της πόλης, μέχρι το 2007, στις καταστροφικές φωτιές στην Πελοπόννησο, όπου κάηκαν ζωντανοί 63 άνθρωποι. Κάτι ανάλογο επαναλαμβάνεται και σήμερα με τις καταστρεπτικές πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει.

Το μόνο που δεν μας λένε είναι το αρχαίο ρητό "Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον" ή ότι αυτές τις καταστάσεις τις είχε προβλέψει ο "άγιος" Παϊσιος οπότε ήταν αναπόφευκτο να συμβούν. 

Σε λίγους μήνες με αφορμή μια ψιχάλα, τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ -όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις- θα γκαρίζουν πάλι γιατί πλημμυρίσαμε, γιατί βουλιάξαμε κοκ.

Και για να μην επαναλαμβάνουμε πράγματα που ήδη έχουμε γράψει, ξαναδιατυπώνουμε το τελικό συμπέρασμα όσων σχετικών αναρτήσεων έχουν προηγηθεί: Θα "καιγόμαστε"  όσο δεν κάνουμε "προσάναμμα για τη σόμπα" το αστικό προσωπικό που μας κυβερνά. 
Θα "ισοπεδώνεται" η τάξη μας, όσο δεν "κατεδαφίζουμε" όλους αυτούς που σαν "θεό" του έχουν το κέρδος. 
Μαζί με μας θύμα θα είναι και  ο φυσικός πλούτος της χώρας μας, που για τους αστούς είναι "περιττό βάρος" αν δεν μπορούν να τον "αξιοποιήσουν", αν δηλαδή δεν αποτελεί γι' αυτούς πεδίο κερδοφορίας. 


Υ.Γ: Την εκτίμησή μας σε όσους πυροσβέστες, εθελοντές και μη, δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Με Μνημόνιο ή χωρίς, όσο υπάρχει αυτό το καθεστώς τα δάση θα γίνονται στάχτη και μπούλμπερη

 Γράφει ο mitsos175

«Το καλοκαίρι του 2007, συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Εκτεταμένες πυρκαγιές σε πολλά μέρη της χώρας, κυρίως τον μήνα Αύγουστο, έκαψαν περισσότερα από 268.834 εκτάρια (≈2.700km2) γης, με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 63 ανθρώπων. Μέχρι τις 30 Αυγούστου κάηκαν 1.500 σπίτια και μείναν 6.000 άστεγοι. Το ύψος των καταστροφών φθάνει τα πέντε δισεκατομμύρια Ευρώ. Η φωτιά έκαψε 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα καθώς και 60.000 ζωντανά (πρόβατα και κατσίκες). 

Οι περιοχές οι οποίες επλήγησαν, αφορούσαν τους νομούς Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Ηλείας, Αχαΐας, Λακωνίας, Αργολίδος, Κορινθίας, Αττικής και Ευβοίας, Φθιώτιδος με το νομό Ηλείας να δέχεται το πιο εκτεταμένο και φονικό πλήγμα. Οι φωτιές της περιόδου του Αυγούστου, οι οποίες κορυφώθηκαν ιδιαίτερα μετά την 23η Αυγούστου, δηλαδή λίγες μέρες μετά την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών από τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, αποτέλεσαν συνέχεια πλειάδας πυρκαγιών οι οποίες έπληξαν την Ελλάδα, από τα τέλη Μαΐου και συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού … » 

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Με Μνημόνιο ή χωρίς, όσο υπάρχει αυτό το καθεστώς, τα δάση θα γίνουν στάχτη και μπούλμπερη.
Κάθε χρόνο καίγεται το μέλλον μας, αφού η ίδια η επιβίωσή μας ως είδος εξαρτάται από το φυσικό περιβάλλον το οποίο καταστρέφουμε συστηματικά. Αυτοί που βάζουν τις πυρκαγιές, γιατί οι περισσότερες οφείλονται ολοφάνερα σε εμπρησμό, είναι όσοι έχουν συμφέρον. Θα μου πείτε τι συμφέρον έχουν οι άνθρωποι να καταστρέψουν το δάσος που τους προσφέρει τόσα; Μιλάω για στενό οικονομικό βραχυπρόθεσμο όφελος. Τα δάση καίγονται για να καταπατηθούν οι εκτάσεις.

Πολύ σωστά ειπώθηκε πως «Ο καπιταλισμός θεωρεί αντιπαραγωγικό ό,τι δεν αποφέρει άμεσο κέρδος. Τα ίδια τα δάση τα βλέπει σαν πηγή αποκόμισης κέρδους. Γι’ αυτό και διαχρονικά οι αστικές κυβερνήσεις αφήνουν απροστάτευτα τον δασικό μας πλούτο στις ορέξεις καταπατητών, στο στόχαστρο τουριστικών ομίλων και άλλων μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων».

Πράγματι αυτά είναι τα κύρια αίτια. Πίσω βρίσκονται οι πλούσιοι και οι ίδιες οι κυβερνήσεις. Αφήνουν απροστάτευτο το δάσος μέσω της νομοθεσίας που όχι μόνο δεν τιμωρεί (ούτε φυσικά προλαμβάνει) αλλά προωθεί την καταπάτηση. Η αστική δικαιοσύνη χαϊδεύει τους εμπρηστές. Από τα 46.296 άτομα που μέσα σε μια δεκαετία καταδικάστηκαν 1.341 ενώ οι 920 από αυτούς πήραν αναστολή! Ούτε το 1% δεν τιμωρείται. Αν αυτό δεν είναι επιπλέον κίνητρο, τι στο διάολο είναι;
Θέλουν έκταση για να κάνουν ξενοδοχείο; Μπουρλότο! Θέλουν να χτίσουν σπίτι; Μπουρλότο! Θέλουν να τους ξαναπάρουν δασοπυροσβέστες; Ναι είχαμε και τέτοιες περιπτώσεις «Ελληναράδων». Λίγες αλλά υπαρκτές. Πάλι μπουρλότο! Θα το πάρει το δασαρχείο; Τι άλλο; Μπουρλότο! Χιλιάδες διαφορετικές προφάσεις αλλά τα αίτια σχεδόν πάντα οικονομικά εκτός από ορισμένους ανισσόροπους.

 Κόμματα παίζουν εναλλάξ, αναλόγως πότε είναι στην εξουσία, το ρόλο του καλού και του άχρηστου, ενώ στην ουσία δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Πάλι για λόγους συμφέροντος!
Γιατί ωφελεί τις κυβερνήσεις να καταπατούνται και να καίγονται τα δάση. Θα μπορούν να "εξυπηρετήσουν" τόσους "πελάτες". Από οικοπεδοφάγους  μέχρι "επενδυτές" που θα βρουν πεδίο κερδοφορίας τις καμένες περιοχές.

Θα είναι αφέλεια σε ορισμένους να περιμένουν να αλλάξει ριζικά αυτή η κατάσταση αν δεν εξοντωθεί η μήτρα που την γεννάει.  Και αυτή λέγεται καπιταλισμός.   

Η μεγαλόχαρη της Τήνου και η κατασκευή της Λατρείας - Θρησκείες: Η πρώτη και καλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017 | 11:44 μ.μ.

«"Βούλιαξε" η Τήνος από τους πιστούς - Η ιστορία της θαυματουργής εικόνας», τιτλοφορείτε το ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα του «Ποντικιού» το οποίο συμπληρώνει:
«Κοσμοσυρροή επικρατεί στην Τήνο με χιλιάδες πιστούς να έχουν κατακλύσει το νησί, όπου κατέφθασαν για να προσευχηθούν με δέος και κατάνυξη. Αμέτρητοι είναι οι Χριστιανοί που καταφθάνουν κάθε Δεκαπενταύγουστο στο νησί προκειμένου να εκπληρώσουν το τάμα τους στη Μεγαλόχαρη».

Σχετικά δημοσιεύματα υπάρχουν σε όλες τις ενημερωτικές ιστοσελίδες όπου επίσης συναντάμε εκτενή δημοσιεύματα για το πώς «ανακαλύφθηκε η Παναγία της Τήνου», για τις «θαυματουργές ιδιότητες της εικόνα της», για την παρουσία και τις δηλώσεις που έκαναν για τον εορτασμό της πλήθος πολιτικών στελεχών καθώς και για τις «τιμές που της απέδωσαν αγήματα της ΣΜΥΝ και η Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού».

Μετά απ’ αυτό δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό να παραθέσουμε ένα περασμένο δημοσίευμα του περιοδικού Unfollow το οποίο υπέγραφε ο Αυγουστίνος  Ζενάκος και το οποίο είχε τίτλο «Το "Ιερόν κατάστημα": Η μεγαλόχαρη της Τήνου και η κατασκευή της Λατρείας». Είναι πολύ ενδιαφέρον. Κάνει αναλυτική αναφορά για το πώς ιδρύθηκε το «Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου», για το πώς έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια κερδοφόρα επιχείρηση, για το παπαδαριό ο γιορτασμός της «μεγαλόχαρης», αλλά και για τις πολιτικές και όχι μόνο σκοπιμότητες που εξυπηρέτησε.

Πριν απ’ αυτό όμως να σας θυμίσουμε μια δήλωση ενός καλλιτέχνη:

Ο ρόλος της εκκλησίας είναι ο χειρότερος, διότι εντείνει το φανατισμό. Όλες οι θρησκείες, οι περισσότερες εν πόση περιπτώσει. Ειδικά αυτές οι εβραϊκής εμπνεύσεως, όπως ο χριστιανισμός, ο μουσουλμανισμός και ο ιουδαϊσμός, είναι κυρίως αυτό. Είναι η πρώτη και καλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Είναι χειρότερο απ’ αυτό που έλεγε ο Μαρξ ότι είναι το «όπιο του λαού». Γιατί με το όπιο μπορείς να δεις και ωραία όνειρα, ενώ ο επί τούτου καλλιεργούμενος φανατισμός, δεν έχει τίποτα ωραίο. Η πίστη είναι άλλο πράγμα, βέβαια. Ο καθένας πιστεύει με διαφορετικό τρόπο. Τώρα το τι πιστεύει, το που πιστεύει, ο Θεός και η ψυχή του. Τα ιερατεία όμως είναι απάτη. Όσο απάτη είναι και οι αστρολόγοι ή οι καφετζούδες. Είναι το εμπόριο της ελπίδας ή το λαθρεμπόριο, αν θέλεις. Γιατί το εμπόριο εμπεριέχει και μια δόση τιμιότητας. Ενώ, αυτοί παίζουν με τις ψυχές των ανθρώπων. Αν και δεν ξέρουμε ακριβώς τι είναι ψυχή. Ίσως να έχει να κάνει και με αυτό.

Δημήτρης Πουλικάκος

Απόσπασμα από συνέντευξη του στην εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς"

Διαβάστε το δημοσίευμα που αναφέραμε αρχικά

Δεν είναι «ανικανότητα» του ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές. Είναι ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ.

Του Γ. Γ.

Για πάνω από 48 ώρες δεκάδες πύρινα μέτωπα που έχουν ξεσπάσει σε όλη την Ελλάδα έχουν επιφέρει μια τεράστια οικολογική καταστροφή ενώ δεν έλειψαν και οι μεγάλες ζημιές σε περιουσίες πολιτών.
Και ενώ συμβαίνει όλο αυτό το έγκλημα, –περί συνειδητού εγκλήματος πρόκειται με ηθικό αυτουργό τον καπιταλισμό και φυσικό εκτελεστή του το αστικό πολιτικό προσωπικό που διαχρονικά κυβερνά την χώρα, όπως έγραφα σε περασμένη ανάρτησή μου- παρακολουθούμε ένα επαναλαμβανόμενο σε κάθε ανάλογη περίπτωση σκηνικό. Μια ανούσια κοκορομαχία μεταξύ κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης, μια μικροκομματική προσπάθεια από πολιτικά μορφώματα να αποκτήσουν πολιτική οφέλη.

Η κυβέρνηση και τα επικοινωνιακά της φερέφωνα θυμήθηκαν τις καταστροφικές φωτιές στην Πελοπόννησο, επί κυβέρνησης Ν.Δ., το 2007 όταν είχαν καεί ζωντανοί δεκάδες άνθρωποι και είχαν δημιουργηθεί ανυπολόγιστες καταστροφές, ενώ τα στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαπίστωσαν σήμερα ότι ο «ένοχος» για τα ολέθρια αποτελέσματα των πυρκαγιών είναι η «ανικανότητα»  και η αναποτελεσματικότητα» του κυβερνητικού μηχανισμού να συντονίσει τις προσπάθειες κατάσβεσης τους.
Προσέξτε μια σημαντική λεπτομέρεια: Κανένα από τα δυο κόμματα εξουσίας δεν κάνει λόγο για την ανυπαρξία υποδομών σε ανθρώπινο δυναμικό και τεχνικά μέσα να αντιμετωπιστούν οι πυρκαγιές. Τυχαίο; Καθόλου.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, άσχετα που κανένας πολιτικάντης και καθεστωτικό ΜΜΕ δεν αναφέρεται στην ουσία της πραγματικότητας. 
Δεν είναι η «ανικανότητα» του ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές. Είναι ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ. 
Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Ανάλογη τακτική ακολουθούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις στον καπιταλισμό. Ρίχτε μια ματιά στην ειδησεογραφία και θα διαπιστώσετε ότι τεράστιες πυρκαγιές τα τελευταία χρόνια με πολλά ανθρώπινα θύματα είχαμε σε δεκάδες καπιταλιστικά κράτη ανάμεσα τους οι ΗΠΑ, η Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία κ.α. Δεν μπορούσαν αυτά τα κράτη να δημιουργήσουν υποδομές ώστε να αντιδρούν αποτελεσματικά την εκδήλωση πυρκαγιών; Φυσικά και μπορούσαν. Ο καπιταλισμός όμως άλλα επιτάσσει. Τα πάντα να αντιμετωπίζονται σαν πηγή αποκόμισης κέρδους. Είτε αυτά είναι έμψυχο υλικό είτε περιβάλλον.

Πολύ εύκολα και για να τεκμηριώσουμε αυτό τον ισχυρισμό μας μπορούμε να παραθέσουμε οικονομικά στοιχεία για τα ποσά που διέθεσε το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια για να «σώσει» τα τραπεζικά ιδρύματα, τα τεράστια χρήματα που διέθεσε για να προμηθευτεί πολεμικές δαπάνες κλπ, σε αντιδιαστολή με τις δραματικές περιστολές που έκανε στα κονδύλια πυρόσβεσης, αλλά και σε ότι έχει να κάνει με τον λεγόμενο «κοινωνικό κράτος».
Το θεωρούμε όμως πλεονασμό. Γι’ αυτό αρκούμαστε να παραθέσουμε το τουιτάρισμα που έκανε ο ανθυποΚασιδιάτης Τζήμερος, αυτός ο εκπρόσωπος της κοινωνικής ακροδεξιάς και του λούμπεν νεοφιλελευθερισμού στην χώρα μας.

Επιτέλους να και ένας δεσπότης που προσέχει την ... πελατεία του, προσφέροντας της ακούσματα από το κλαρίνο του Γιώργου Μάγκα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017 | 5:42 μ.μ.

Απίθανη φάση στο χωριό της Ηλίας Διάσελα. Εγινε ακριβώς αυτό που λέει ο Γιώργος Μαργαρίτης στο άσμα του. Το χριστεπώνυμο πλήθος «άφησε τα ευαγγέλια και έπιασε τα τσιφτετέλια». Κι όλα αυτά υπό τους ήχους του κλαρίνου ενός ιδιόμορφου καλλιτέχνη - και υποστηρικτή του ΚΚΕ - του Γιώργου Μάγκα.

Η αποθέωση της περίπτωσης είναι ότι ο λαϊκός αυτός καλλιτέχνης πρόσφερε τα ακούσματα του στο κοινό ανεβαίνοντας στο καμπαναριό της εκκλησίας και σύμφωνα με δημοσιεύματα «με τις ευλογίες και την άδεια του μητροπολίτη Ηλείας Γερμανού»!

Μαγκιά του Γιώργου Μάγκα, και δεν το συζητάμε, ενώ φαίνεται ότι ο δεσπότης αυτής της περιοχής … προσέχει την πελατεία του. Αμα ο καλλιτέχνης μας έπαιζε με το κλαρίνο του την Διεθνή –υπάρχει και τέτοια εκτέλεση- θα δίναμε «ρέστα».

Απολαύστε σκηνικό:

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger