Νεοτερα

Απ' τον Λάσκαρη στην Ντόρα και έπεται συνέχεια

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017 | 2:46 μ.μ.

Εκτός από το αστικό κράτος και το κόμμα της δεξιάς έχει συνέχεια. Και στην προκειμένη περίπτωση εννοούμε ότι η συντηρητική παράταξη έχει κάποιες παγιωμένες απόψεις. Όπως π.χ ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πάλη των τάξεων.

Ηταν σαν σήμερα, 24 Μάη 1976 όταν ο υπουργός Εργασίας  Κ. Λάσκαρης, στην κυβέρνηση Καραμανλή κάνει την βαθυστόχαστη εκτίμηση ότι στην χώρα μας «Δεν υπάρχει πλέον εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο» οπότε βγάζει ένα φιρμάνι,  για να επιβάλλει ένα από τα πιο αντεργατικά νομοθετήματα που γνώρισε ποτέ ο τόπος. Τον περιβόητο «Νόμο 330 περί εργατικών οργανώσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών».
«Δεν θα επιτρέψομεν την πάλην των τάξεων», δηλώνει ο νεοδημοκράτης υπουργός και λίγο αργότερα η αστυνομία βάφει στο αίμα την απεργία των οικοδόμων που είχαν κινητοποιηθεί ενάντια σ’ αυτό το νομοθετικό τερατούργημα. (Διαβάστε περισσότερα εδώ).

Την ίδια μπουρδολογία επανέλαβε και πέρσι, 27/5/2016, -σε τηλεοπτική εκπομπή του Σκάι- και ένα τέκνο του Μητσοτάκη.
Είχαμε ακούσει λοιπόν την Ντόρα να μας λέει: «Η Ελλάδα δεν είχε τάξεις. Δεν είχε αριστοκρατία. Υπήρξαν άνθρωποι που ξεκίνησαν φτωχοί και έγιναν τρανοί ... Αυτό που καλλιεργείται σήμερα είναι ένας διχασμός …».

Τελικά στην Ν.Δ «όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν».
Λέτε να δούμε στο προσεχές μέλλον τον Μ. Βορίδη, σαν υπουργό, να χρησιμοποιεί τους κατασταλτικούς μηχανισμούς για να «εμπεδώσουμε» τις «ρήσεις» Λάσκαρη και Μπακογιάννη;
Κι αυτό γιατί σήμερα μπορεί να υπάρχει η αίσθηση ότι το εργατικό κίνημα είναι "ναρκωμένο", η παθητικότητα και η μοιρολατρία επικρατεί σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας, η οργή όμως και η αγανάκτηση είναι έντονη στα λαϊκά στρώματα.
Θα υπάρξει λαϊκή "έκρηξη" σαν αντίσταση στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Το ζητούμενο είναι πότε θα γίνει αυτό και τι μορφή θα έχει.
Το δεδομένο είναι επίσης ότι θα αντιμετωπιστεί από το κράτος -και πιθανόν με κυβέρνηση Ν.Δ- με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Τώρα θα πείτε το «αριστερό» ξύλο που τρώνε οι διαδηλωτές από τους ένστολους υφιστάμενους του Τόσκα είναι λιγότερο; Ελα ντε …

Ν. Μπογιόπουλος για το μακελειό στο Μάντσεστερ (Ηχητικό)

Στους 22 έφτασαν οι νεκροί –ενώ πιθανολογείται ότι ο αριθμός τους θα μεγαλώσει αφού υπάρχουν ακόμα αρκετοί αγνοούμενοι, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 60 από την τρομοκρατική επίθεση στο Μάντσεστερ.

Μέσω του πρακτορείου ειδήσεων Amaq, το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη, ενώ σαλταρισμένοι χρήστες Twitter, που έχουν σχέση με τον ISIS, με μηνύματά τους πανηγυρίζουν, θεωρώντας αυτό το έγκλημα, απάντηση στην Δύση για τις αεροπορικές της επιδρομές σε Ιράκ και τη Συρία. Μάλιστα ορισμένοι απ’ αυτούς παροτρύνουν τους ομοϊδεάτες τους για παρόμοιες αιματηρές ενέργειες και σε άλλες περιοχές

Την ίδια ώρα η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τερέζα Μέι, ανακοινώνει ότι το επίπεδο συναγερμού στη χώρα της ανεβαίνει στο μέγιστο επίπεδο, καθώς δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα  νέας τρομοκρατικής επίθεσης.

Στο παρακάτω ηχητικό ακούμε τον Νίκο Μπογιόπουλο να τοποθετείται για το μακελειό στο Μάντσεστερ, που διέπραξαν οι εγκληματίες του λεγόμενου Ισλαμικού κράτους. «Για να αντιμετωπίσεις το έγκλημα, για να αντιμετωπίσεις την θηριωδία πέρα απ’ το γεγονός ότι πρέπει να αντιμετωπίσεις τον φυσικό ένοχο, πρέπει να αντιμετωπίσεις και ότι τον γεννά και τον αναπαράγει» είναι η εκτίμηση του δημοσιογράφου, ο οποίος γίνεται αναλυτικός στην 15λεπτη τοποθέτησή του που ακούμε στο παρακάτω ηχητικό.

Το Έγκλημα στο Μάντσεστερ το διέπραξε το ISIS, το υπέγραψαν Τερέζα Μέι, Τραμπ, Μέρκελ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 23 Μαΐου 2017 | 9:55 μ.μ.

Πηγή; Σπάρτακος

Η τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε σήμερα την ευθύνη για την επίθεση που προκάλεσε τουλάχιστον 22 θανάτους και 59 τραυματισμούς το βράδυ της Δευτέρας μετά τη λήξη μιας συναυλίας ποπ μουσικής στο Μάντσεστερ (δυτική Αγγλία).
Ο δολοφόνος όμως που δεν ανέλαβε και δεν πρόκειται να αναλάβει ποτέ καμιά ευθύνη για τη δολοφονία των 22 θανάτων και των 59 τραυματιών, μαζί όμως με τους εκατοντάδες
χιλιάδες νεκρούς της αμερικανοβρετατικής εισβολής στο Ιράκ,  της κατοχής στο Αφγανιστάν, στους βομβαρδισμούς των Γιουγκοσλάβων αλλά και Αλβανών, της κτηνωδίας στην Υεμένη, τη βάρβαρη καταστροφή του λαού της Λιβύης είναι όλοι αυτοί
Τερέζα Μέι, Τραμπ, Μέρκελ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

 Αλήθεια, πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι οι προειδοποιήσεις ότι με αυτή την κυβερνητική πολιτική ταύτισης με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τους βάρβαρους σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΗΠΑ και την τρομοκρατική τους επίθεση κατά των λαών, απαραίτητο συμπλήρωμα της καταλήστευσης τους, ουσιαστικά οι Τσίπρας, Καμμένος, Κοτζιάς φέρνουν τον λαό μας ολοένα πιο κοντά στην ΕΚΔΙΚΗΣΗ….   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ρουβίκωνας: Να δούμε τι άλλο θα γίνουμε.

Πηγή: Indymedia

Η συλλογικότητά μας σύμφωνα με κάποια ΜΜΕ, τον τελευταίο καιρό έχει πετύχει κάτι που καμιά άλλη οργάνωση στην ιστορία δεν έχει πετύχει. Μέσα σε λίγες εβδομάδες από μια αναρχική ομάδα μεταλλάχθηκε σε πολιτιστικό σύλλογο, στη συνέχεια σε κόμμα και από ότι μάθαμε χθες, τώρα γινόμαστε και στρατιωτική οργάνωση.

Πριν λίγο καιρό δημοσιογράφος των New York Times στα πλαίσια ρεπορτάζ για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα έθεσε στη συλλογικότητά μας κάποια ερωτήματα. Μέσα σε αυτά ήταν και το τι θέλει να πετύχει ο Ρουβίκωνας, ποιοί είναι οι ευρύτεροι στόχοι του στα πλαίσια του αγώνα. Ανάμεσα στις απαντήσεις των μελών μας ήταν και η αναγκαιότητα να συγκροτηθεί ένας μαχητικός συνδικαλισμός βάσης. Πολύ σωστά οι NYT μετέφρασαν αυτή την απάντηση ως "militant unionism".

Αλλά κάτι τέτοιες λεπτομέρειες δεν στέκονται εμπόδιο σε εγνωσμένου κύρους δημοσιογραφικούς κολοσσούς όπως το thetoc.gr, το iefimerida.gr και (πως θα μπορούσε να λείψει από το λασπόλουτρο;) ο ΣΚΑΙ.

Πέραν του ότι προσπάθησαν να διαστρεβλώσουν χυδαία, από τον τίτλο κιόλας, όλο το άρθρο των NYT ώστε να ταιριάζει στην αφήγηση που χρόνια τώρα λυσσασμένα όσο και ανεπιτυχώς, προσπαθούν να επιβάλλουν για τα Εξάρχεια και το αναρχικό κίνημα, έφτασαν στο σημείο να αποδώσουν αυτό το "militant unionism" ως "στρατιωτική οργάνωση", και κατά συνέπεια ότι ο Ρουβίκωνας σκοπεύει να γίνει στρατιωτική οργάνωση.

Δεν υπάρχει όριο στο τι μπορούν να κάνουν ή να πουν. Μια και μιλάμε για "στρατιωτικές οργανώσεις" να θυμίσουμε σε όλους ότι οι χειρότερες από αυτές στην ιστορία, αυτές που δεν έχουν κανένα ενδοιασμό ή ηθικό φραγμό, είναι οι μισθοφορικές.
Κανάλια σαν τον ΣΚΑΙ είναι ακριβώς αυτό. Μισθοφόροι ενός τμήματος της αστικής τάξης και του κράτους στο πόλεμο που έχουν κηρύξει κατά της κοινωνικής βάσης. Από την άλλη θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι: αν τέτοιες χοντροκοπιές είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν ευχόμαστε να συνεχίσουν κι ας είμαστε αναγκασμένοι κάθε τόσο να βγάζουμε ανακοινώσεις για να λέμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Χαλάλι

Υ.Γ. Είναι εντυπωσιακό, πως χωρίς να αναφέρουν κάποια πηγή αναδημοσίευσης, τα συκοφαντικά άρθρα είναι πανομοιότυπα ακόμα και στα σημεία στίξης. Κάτι τέτοιο το έχουμε ξαναδεί στις αυθόρμητες μαρτυρικές καταθέσεις αστυνομικών σε πολιτικές δίκες.
Οχι, δεν ισχυριζόμαστε ότι τα υπαγόρευσε η ασφάλεια. Ισχυριζόμαστε ότι η καθεστωτική δημοσιογραφία έχει καταντήσει η εναλλακτική λύση για όσους δεν είχαν τις ικανότητες να γίνουν μπάτσοι.

Η ναζιστική οργάνωση "αδειάζει" τα στελέχη της προσπαθώντας να μείνει στο απυρόβλητο η ηγεσία της

Είναι μόνιμη τακτική της ηγεσίας της Χ.Α να «αδειάζει» τα στελέχη του ναζιστικού μορφώματος, να τους αποδίδει ότι εκφράζουν προσωπικές απόψεις προσπαθώντας να μένει η ίδια στο απυρόβλητο.

Αυτό ακριβώς προσπάθησε να κάνουν σήμερα οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων στην σημερινή ακροαματική διαδικασία όπου κατέθετε ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ «Οι Καθαριστές» (The Cleaners), Κωνσταντίνος Γεωργούσης.
Να θυμίσουμε ότι αυτό το οπτικό υλικό  προκάλεσε διεθνή σάλο, επειδή για πρώτη φορά είδαμε τους χρυσαυγίτες της περιοχής του Αγίου Παντελεήμονα να μιλάνε ανοιχτά για μαχαιρώματα μεταναστών, για εκτελέσεις πολιτικών τους αντιπάλων, για ξυλοδαρμούς μέσα στη Βουλή, για «φούρνους» κ.λπ.

«Η θέση της Χ.Α. είναι ότι είναι προσωπικές απόψεις και αστεϊσμοί ενός από τους δεκάδες υποψηφίους του 2012 και όχι θέσεις της Χ.Α. Θα φανεί από τις ερωτήσεις ότι στις πρώτες προβολές στο Γαλλικό Ινστιτούτο είπε ότι έκανε βίντεο με τους απλούς ψηφοφόρους και μέλη, ότι δεν τον ενδιέφερε η ηγεσία. Ας έρθουν κατά την προβολή οι κ. Πλωμαρίτης και Βάθης να δώσουν διευκρινίσεις», είπε στην δίκη ο δικηγόρος Μιχαλόλιας, αδελφός του φύρερ της ναζιστικής οργάνωσης.

Για το ποιόν και την δράση του στελέχους και υποψήφιου βουλευτή  της Χρυσής Αυγής Αλέξανδρου Πλωμαρίτη, έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές. Ηταν αυτός που έστησε το ρεπορτάζ στο «Πρώτο θέμα» με τις γριούλες που δήθεν προστατεύει η Χρυσή Αυγή στα ΑΤΜ των τραπεζών, ενώ περισσότερα για το ποιον του διαβάστε εδώ.

Επίσης ο ίδιος μιλώντας στην κάμερα του Κωνσταντίνου Γεωργούση για το άλλο «μπουμπούκι» της Χ.Α τον Γιώργο Βάθη – ο οποίος αυτοσυστήνεται ως «επιστάτης» ή «τομεάρχης» του Αγίου Παντελεήμονα και «μέλος της ασφάλειας» της Χρυσής Αυγής- αποκαλύπτει το θαυμασμό του εξηγώντας για ποιο λόγο δεν έχουν πρόβλημα να σκοτώσουν άνθρωπο: «Κατ' αρχάς ο Γιώργος έχει φάει δύο. Αμα φάει άλλον έναν, είναι δώρο από το κράτος, δεν πληρώνει τίποτα. Εχει σκοτώσει δύο, έχει τιμωρηθεί με 21 χρόνια φυλακή, αν σκοτώσει άλλον έναν, είναι δώρο από το κράτος». Για να μην επαναλαμβάνουμε πράγματα που έχουμε γράψει ρίξτε μια ματιά σ’ αυτή μας την ανάρτηση.

Με ενδιαφέρον αναμένεται η επόμενη συνεδρίαση του δικαστηρίου που θα γίνει την Παρασκευή 26 Μάη.

"Εκτροφείο αλεπούδων. Διευθυντής. Πετεινός"

Της Τ. Γ. 

Το 2ο "αριστερό" μνημόνιο, με σπαραγμό ψυχής είναι αλήθεια, εψηφίσθη, το χθεσινό eurogroup πραγματοποιήθη, απόφασης για το χρέος δεν ελήφθη...

Αντί σχολιασμού, ένα διήγημα του Σλάβομιρ Μρόζεκ με τίτλο «ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ  πειθαρχία»:

Μια μέρα ήρθε και με βρήκε πολυταραγμένος ο πετεινός. 

-Ακούστηκε ότι η αλεπού πρόκειται να ιδρύσει ορνιθοτροφείο. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

- Γιατί; Ενα εκτροφείο είναι κάτι οργανωμένο, είναι δηλαδή πολιτισμός.

- Τι πάει να πει, γιατί; Ολοι ξέρουμε τι τις χρειάζεται η αλεπού τις κότες. Πρόκειται για ένα εγκληματικό σχέδιο. Πρέπει να το σταματήσουμε.

- Πως;

- Πρέπει να μιλήσουμε με την αλεπού.

- Θα μιλήσω και 'γω;

- Ελα  μαζί, σε χρειάζομαι για μάρτυρα.

Συναντήσαμε την αλεπού μπροστά στους χώρους που μόλις είχαν νοικιαστεί. Στερέωνε στην πόρτα μια ταμπέλα: "Ορνιθοτροφείο. Διευθυντής Αλεπού".

- Κατέβασε την αμέσως κάτω!, τσίριξε ο πετεινός.

- Γιατί; είναι μια σοβαρή εταιρεία, που πρέπει να έχει γραφείο.

- Πες του το εσύ, στράφηκε ο πετεινός σε μένα. 

- Ο πετεινός θεωρεί πως η ίδρυση ορνιθοτροφείου από αλεπού είναι απαράδεκτη.

- Ετσι θεωρεί; ρώτησε η αλεπού ανήσυχη.

- Μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις. Υπάρχουν υποψίες και υπόνοιες σχετικά με τους πραγματικούς στόχους της επιχείρησης, που κάνουν την κριτική να φαίνεται δικαιολογημένη.

- Αλήθεια; Γιατί όμως;

- Εξαιτίας της σχέσης σου με τις κότες.

- Έμενα οι προθέσεις μου είναι αγνές, απλώς ο κόσμος λέει κι εγώ δε ξέρω τι. Εμένα με ενδιαφέρει να περνάνε καλά οι κότες. Αυτό που θέλω είναι να δημιουργήσω τις κατάλληλες συνθήκες ζωής γι' αυτές.

- Αχ ναι, αγνές προθέσεις, ειρωνεύτηκε θυμωμένος ο πετεινός. Και τι προσωπικό θα προσλάβεις;

- Αλεπούδες ,φυσικά. Εννοείται ειδικευμένες.

''Παρακαλώ''. Ο πετεινός στράφηκε πάλι σε μένα: - Αν αυτό δεν είναι ξετσίπωτο, τι είναι;

- Φοβάμαι πως ο πετεινός έχει δίκιο. Ενα ορνιθοτροφείο, που το διαχειρίζονται αλεπούδες, δεν μπορεί να γίνει ανεπιφύλακτα αποδεκτό από την κοινή γνώμη.

Η αλεπού έπεσε σε βαριά περισυλλογή.

- Ναι, αν έχετε και οι δυο την ίδια άποψη ... Θα αποσυρθώ. Εγώ δεν έχω φιλοδοξίες. Εγώ μόνο το καλύτερο για τις κότες ήθελα.

- Ασφαλώς. Λυπάμαι μόνο για το ωραίο σχέδιο που αποσκοπούσε στο καλό της κοινότητας.

- Θα υποχωρήσεις;

- Πως αλλιώς να σε πείσω ότι εμένα δεν με νοιάζει ούτε η επιχείρηση, ούτε η διευθυντική θέση;

- Σοβαρά;

- Αν δεν είναι σωστό οι αλεπούδες να εκτρέφουν κότες, τότε θα πρέπει οι κότες να εκτρέφουν αλεπούδες. Αυτό είναι κάτι που θα ικανοποιήσει την κοινή γνώμη, κι εγώ θα πάψω να έχω οποιονδήποτε ενδοιασμό. Και επιπλέον θα σε διορίσω διευθυντή.

- Γιατί εμένα, απόρησε ο κόκορας, αλλά όχι και πολύ έντονα.

- Δεν βρίσκω κανέναν καλύτερο υποψήφιο. Εσύ είσαι εξαιρετικά προικισμένος, πολύ ενεργητικός, και παράλληλα όμορφος. Ενας διευθυντής πρέπει να είναι πολύ εμφανίσιμος.

- Θα πρέπει να το σκεφτώ, είπε μετά από λίγο ο πετεινός.

Χωρίσαμε. Μετά από λίγες μέρες πέρασα πάλι από κει. Στην πόρτα κρεμόταν μια πινακίδα: "Εκτροφείο αλεπούδων. Διευθυντής. Πετεινός".
Στην αίθουσα αναμονής συνωστιζόταν νεαρές παχουλές νοστιμότατες κότες...

Στο πάρκο συνάντησα την αλεπού. Καθόταν σε ένα παγκάκι και διάβαζε την εφημερίδα της.

- Με τι ασχολείσαι τώρα; ρώτησα.

- Για την ώρα με τίποτα. Περιμένω να ανοίξει αυτή η επιχείρηση, απάντησε και έγλυψε την μουσούδα της. 

Δεν πέρασε η ποινικοποίηση του αγώνα των Φαντάρων.

Ηταν μια νίκη του κινήματος συμπαράστασης καθώς και των μελών της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων η ημερινή δικαστική απόφαση που ουσιαστικά αθωώνει τον σύντροφο Νίκο Αργυρίου από τις δικαστικές περιπέτειες στις οποίες είχε εμπλακεί.
Η δικαστική έδρα, προφανώς θέλοντας να κρατήσει τα προσχήματα –ας μην ξεχνάμε ότι η πρωτόδικη απόφαση είχε επιβάλλει ποινή δυο χρόνια φυλάκισης με τριετή αναστολή- μετέτρεψε την κατηγορία και από συκοφαντική δυσφήμηση την έκανε απλή δια του τύπου δυσφήμηση, μια κατηγορία που σύμφωνα με τον νόμο έχει παραγραφεί.

Ας μην ξεχνάμε ότι στην πρωτόδικη απόφαση δεν είχε δικαστεί απλώς ένας αγωνιστής. Οι δικαστές δίκασαν το κίνημα των ελεύθερων φαντάρων, τον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Πολίτη με Στολή, την Πάλη ενάντια στο Πόλεμο, την πάλη απέναντι στον Ρατσισμό, τον Εθνικισμό και το Φασισμό, Μέσα και Έξω από το Στρατό.  

Με το κίνημα αλληλεγγύης όμως που δημιουργήθηκε δεν πέρασε η ποινικοποίηση του αγώνα των Φαντάρων και των αλληλέγγυων τους.

Αναλυτικά για την μεθόδευση που υπήρξε για να χτυπηθεί το «Δίκτυο Σπάρτακος» και οι αγωνιστές που το στελεχώνουν διαβάστε εδώ.

Χαμένα στη μετάφραση της προπαγάνδας The Toc και iefimerida

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017 | 8:20 μ.μ.

Πηγή: info-war.gr

Περίεργες συμπτώσεις λαθών με πολιτικές προεκτάσεις σημειώνονται στην μετάφραση άρθρου των New York Times για τη δράση αναρχικών ομάδων στην Ελλάδα.

Το σχετικό άρθρο της Αμερικανικής εφημερίδας αναφέρει «Anarchists Fill Services Void Left by Faltering Greek Governance» δηλαδή «Αναρχικοί καλύπτουν το κενό στην παροχή υπηρεσιών που προκύπτει από την παραπαίουσα ελληνική διακυβέρνηση».

Το iefimerida όμως προτίμησε να μεταφράσει «Οι αναρχικοί γεμίζουν το κενό των υπηρεσιών, παραβιάζοντας την ελληνική διακυβέρνηση».

Και εκεί που λες ότι πρόκειται για ένα λαθάκι στη μετάφραση, εμφανίζεται και το The Toc με την ίδια ακριβώς λανθασμένη μετάφραση.


 .
Η αλλαγή δεν είναι διόλου ασήμαντη αφού αλλάζει τη σχέση αιτίας αποτελέσματος: η αμερικανική εφημερίδα, με τον τίτλο της, επιρρίπτει την ευθύνη στην παραπαίουσα ελληνική διακυβέρνηση ενώ τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για προσπάθεια κατάλυσης της νομιμότητας με πρωτοβουλία των αναρχικών.

Κάπου εδώ όμως σταματά η μεταφραστική ανικανότητα και ξεκινά η σκληρή αντιδραστική προπαγάνδα. Συγκεκριμένα η iefimerida και το The Toc υποστηρίζουν ότι ο Ρουβίκωνας επιθυμεί να μετατραπεί σε «στρατιωτική οργάνωση» όταν το αρχικό κείμενο χρησιμοποιεί τις λέξεις «militant unionism», δηλαδή μαχητικός συνδικαλισμός.


Το ένα λάθος συγχωρείται συνάδελφοι. Τα δυο ονομάζονται fake news.

A.X

Ο Τραμπ με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας "αντιμετωπίζουν" τον εξτρεμισμό με .. γυάλινη σφαίρα!

Γράφει ο mitsos175.

“Ίσως είναι η φωτογραφία που σχολιάστηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη από το ταξίδι του Ντόναλντ Τραμπ στη Σαουδική Αραβία: ο πρόεδρος των ΗΠΑ μαζί με τον Αιγύπτιο ομόλογό του και τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας βάζουν τα χέρια τους σε μια φωτεινή υδρόγειο σφαίρα σε μια διάσκεψη στο Ριάντ... Ο Τραμπ, ο βασιλιάς Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ κι ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι πόζαραν χθες με τα χέρια τους πάνω στη φωτεινή υδρόγειο σφαίρα στα εγκαίνια του νέου «Παγκόσμιου Κέντρου Καταπολέμησης της Εξτρεμιστικής Ιδεολογίας» στο Ριάντ, πρώτο σταθμό της εννιαήμερης περιοδείας του Αμερικανού προέδρου στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη. Το κέντρο αυτό είναι το αρχηγείο της Σαουδικής Αραβίας για την αντιμετώπιση της διάδοσης των εξτρεμιστικών μηνυμάτων με πάνω από 200 αναλυτές δεδομένων να παρακολουθούν και να αναλύουν σε πραγματικό χρόνο τη δραστηριότητα στο διαδίκτυο...» Πηγή

Κι άρχισε το γλέντι στα social media καθώς τους σύγκριναν με κακούς από βιβλία, ταινίες κλπ. «Ο παγκόσμιος εγκέφαλος» είπε κάποιος. Μάλλον παγκόσμιοι ανεγκέφαλοι. Τι εξωγήινους τους είπαν - ότι είναι «Ούφο» το πιστεύω κι εγώ, τι σούπερ κακούς (κι αυτό σωστό), έπεσε πολύ γέλιο.
Βέβαια το πιο γελοίο είναι ότι το κέντρο της αντιμετώπισης του εξτρεμισμού βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία! Τη χώρα με τη θρησκευτική αστυνομία, τη Σαρία, το θεοκρατικό αυταρχικό καθεστώς που παραβιάζει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα. Είναι σαν να είχε εγκαινιάσει ο Χίτλερ «κέντρο καταπολέμησης του φασισμού» στο Βερολίνο! 

Κι αυτό ακριβώς μου θύμισαν. Το μεγάλο δικτάτορα, την πρώτη ομιλούσα ταινία του Τσάπλιν, που προβλήθηκε το 1940. Mια σάτιρα για την άνοδο του ναζισμού και του φασισμού. Σε μια σκηνή ο Τσάρλι Τσάπλιν υποδυόμενος το δικτάτορα παίζει με μια τεράστια υδρόγειο σφαίρα. Ένα μπαλόνι, που στο τέλος σκάει.

Ευσεβής πόθος κάθε δικτάτορα, κάθε ανισσόροπου που έχει εξουσία, είναι η παγκόσμια κυριαρχία. Αφού δεν μπορούν να βάλουν τα βρομοχέρα τους στη Συρία κι άλλες χώρες που αντιστέκονται στα σχέδια τους, ας το κάνουν μ’ αυτό τον γελοίο τρόπο.

Αλήθεια ζωγράφισαν κάποιο αιδοίο στο «πορτατίφ»; Να πιάσει τη Γη από το… νινί o νέος πλανητάρχης να την πηδήξει κι αυτός, όπως οι προηγούμενοι ηλίθιοι…
Όσο για το κέντρο μάλλον είναι για να ελέγχει καλύτερα τις επικοινωνίες των υπηκόων, παρά για καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αν ήθελαν να σταματήσουν τον ISIS απλά θα έπαυαν να τον εξοπλίζουν και να τον χρηματοδοτούν…

Ότι κι αν κάνουν όμως, όσα δις και να ξοδέψουν, άνθρωποι δεν γίνονται ενώ δύσκολα θα κρατήσουν δούλους τους ανθρώπους για πολύ. Θυμίζω ότι το Ιράν, που τώρα οι ΗΠΑ το θεωρούν Νο1 εχθρό, κάποτε, επί Σάχη, ήταν ο καλύτερος τους σύμμαχος και φυσικά πελάτης. Σύντομα θα ξυπνήσουν και οι Σαουδάραβες και τότε τα 110 δισεκατομμύρια εξοπλισμών που αγόρασε ο Σεΐχης θα χρησιμοποιηθούν για να υπερασπιστούν τη χώρα από τους πρώην συμμάχους και προμηθευτές της κι όχι για να σφάξουν αμάχους στην Υεμένη κι αλλού….

Δυο αφιερώματα για τον Χαρίλαο Φλωράκη. Πέθανε σαν σήμερα πριν 12 χρόνια

Σαν σήμερα στις 22/05/2005 πεθαίνει ο Χαρίλαος Φλωράκης. Αν και στον ιστότοπο μας μπορείτε να βρείτε πολλές αναφορές για τον ιστορικό ηγέτη του ΚΚΕ, εμείς θα σας προτείναμε να διαβάσετε δυο σχετικά αφιερώματα που έχουμε δημοσιεύσει.
Το πρώτο είναι σε μορφή κειμένου το ένθετο που συνόδευε την «Εφημερίδα των Συντακτών» και είχε τίτλο «Χαρίλαος Φλωράκης. Επαναστάτης παντός καιρού». 

Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του συγκεκριμένου πονήματος που φέρουν την υπογραφή του Γιώργου Πετρόπουλου περιέχουν και την οπτική σκοπιά του συγγραφέα σε κάποια ζητήματα,ενώ τα υπόλοιπα πέντε κεφάλαια που υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς αρκούνται μόνο στην καταγραφή γεγονότων.

Πρόκειται για πολύ προσεγμένη δουλειά και το φωτογραφικό υλικό που την συνοδεύει αρκετά σπάνιο. Με την ανάγνωση του γίνεται αντιληπτό γιατί ενοχλήθηκε το ΚΚΕ από την κυκλοφορία του. Εμείς πάντως δεν εντοπίσαμε καμιά ανακρίβεια ή κάποια διαστρέβλωση ιστορικών στοιχείων.

Ολο το βιβλίο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Το δεύτερο αφιέρωμα έχει τίτλο «Χαρίλαος Φλωράκης: Καπετάν Γιώτης, "κατάσκοπος", 20 φορές ισοβίτης και πολιτικός ηγέτης». Είναι μια μελέτη του ιστορικού  Παναγιώτη Μαυρέλη, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  Hotdochistory. Υπάρχει εδώ. 


Με απεργία στις 25 Μάη απαντούν οι ντελιβεράδες στον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν


ΗΣυνέλευση Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου, μια ταξική και δυναμική συλλογικότητα, με βιντεάκι που ανάρτησαν στο youtube καθώς και με προκηρύξεις και αφίσες μας ενημερώνουν για την απεργία που πραγματοποιούν στις 25 Μάη.

Την ίδια μέρα θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση - μοτοπορεία στις 11 το πρωί με αφετηρία το Πεδίο του Αρεως, ενώ τα αιτήματα τους τα διαβάζουμε την αφίσα που παραθέτουμε.

Για τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν  οι ντελιβεράδες για 3-4 ευρώ την ώρα και οι περισσότεροι απ’ αυτούς ανασφάλιστοι, μας μιλάει περασμένη προκήρυξη της ίδιας συλλογικότητας που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο μας. 

… Όσον αφορά τους διανομείς φαγητού τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Οι αγγαρείες όπως π.χ. το γέμισμα των ψυγείων, το πέταγμα των σκουπιδιών, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ενώ παράλληλα αμοιβόμενοι με 4 ευρώ την ώρα είναι επιφορτισμένοι με την υποχρέωση της συντήρησης του δικύκλου τους (σέρβις, λάστιχα κλπ), της κάλυψης των εξόδων για εξοπλισμό προστασίας, της βενζίνης όπως επίσης και της πληρωμής του φαγητού στο ήμισυ της αναγραφόμενης τιμής στον κατάλογο.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι δεν καταβάλλεται και η οικονομική προσαύξηση που ορίζει η νομοθεσία για τους εργαζόμενους που απασχολούνται κατά τις νυχτερινές ώρες αφού το κατάστημα μένει ανοιχτό όπως αναφέρθηκε και παραπάνω έως τις 3 τα ξημερώματα.

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα της σκληρής και αδυσώπητης επίθεσης των εργοδοτών, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την υπάρχουσα οικονομική κρίση και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας έχουν επαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. 
Για κάθε εργαζόμενο σε κάθε κλάδο, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη συσπείρωση στο σωματείο και τον αγώνα. Τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, για τις συνθήκες δουλειάς, το μεροκάματο, για τη ζωή μας.


Συρία: Οι ισλαμοφασίστες τσακίζονται.

Γράφει ο mitsos175.

Στο Βορρά οι ηρωικοί Κούρδοι μαχητές είναι 3 χιλιόμετρα μακριά από τη Ράκκα, ενώ απελευθερώνουν συνεχώς περιοχές που προηγουμένως στέναζαν κάτω από το ζυγό των ισλαμοφασιστών, κάνοντας την πολιορκία της πόλης (από τρεις μεριές) ακόμα στενότερη. Οι Κούρδοι τις προηγούμενες μέρες απόκρουσαν τις επιθέσεις των Τούρκων και των συμμάχων τους στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας.
Ο Συριακός Στρατός με αιχμή τους «Τίγρεις», (ειδικές δυνάμεις) προελαύνει ακατάπαυστα στο Ανατολικό Χαλέπι συρρικνώνοντας το Ισλαμικό Χαλιφάτο.

Μετά τις μεγάλες νίκες στην περιοχή της Δαμασκού και της Χομς η κυβέρνηση της Συρίας ήρθε σε συμφωνία με την «αντιπολίτευση» όπου η τελευταία αναγκάζεται να εγκαταλείψει τους θύλακες στις δυο αυτές επαρχίες. Οι συμφωνίες αυτές είναι πολύ σημαντικές καθώς δείχνουν τη δύναμη του Άσαντ, τη συνέπεια του, ενώ διχάζουν την «αντιπολίτευση». Ταυτόχρονα καταστρέφουν την προπαγάνδα των ΗΠΑ, αφού ο μόνος που δείχνει μετριοπάθεια και δεν εξολοθρεύει εντελώς τους ηττημένους εχθρούς του είναι ο Πρόεδρος Άσαντ.

Ο πόλεμος για τα τσιράκια των Αμερικάνων χάθηκε από τη στιγμή που φέρθηκαν ως στρατός κατοχής ρίχνοντας το στο πλιάτσικο, σκοτώνοντας κι υποδουλώνοντας αμάχους. Θα μπορούσαν να είχαν νικήσει, αν ήταν πραγματικά μετριοπαθείς και δημιουργούσαν την εντύπωση, ότι θα άλλαζαν τα πράγματα προς το καλύτερο. Όμως μόλις καταλάμβαναν μια περιοχή άρχιζαν την καταπίεση, τα εγκλήματα, εξοντώνοντας όχι μόνο τους υποστηρικτές της κυβέρνησης, αλλά και μειονότητες, διαφορετικούς, κάθε έναν που δεν άρεσε στους φανατικούς. Μεγάλο λάθος που στοίχησε την αποτυχία της «επένδυσης» δισεκατομμυρίων των ΗΠΑ.

Ο Επαναστάτης προστατεύει τους αμάχους, δεν τους βασανίζει. Αυτό το κάνει το κάθαρμα. Για τον Επαναστάτη, όποιος δεν τον πολεμά είναι μαζί του, για το φασίστα όποιος δεν είναι σαν τα μούτρα του, είναι εχθρός.

Στην Παλμύρα ο Συριακός Αραβικός Στρατός αφού κατέλαβε πολύ μεγαλύτερη έκταση από αυτή που είχε χάσει, όταν ο ISIS έκανε την ανόητη επίθεση στην πόλη πριν λίγους μήνες (την οποία κατέλαβε για λίγο), σχεδιάζει να προωθηθεί στην πολιορκούμενη εδώ και χρόνια Deir Ez Ζor. Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο καθώς η Deir Ez Ζor απέχει 150 χιλιόμετρα από τα εδάφη που ελέγχει η κυβέρνηση, είναι δε περικυκλωμένη από μεγάλες δυνάμεις ισλαμοφασιστών. Εν τούτοις ο Συριακός Στρατός, αν κατορθώσει κάτι τέτοιο, θα είναι ένας θρίαμβος ανάλογος της αποφασιστικής νίκης στο Χαλέπι.

Προκαλεί μεγάλη εντύπωση η αντοχή του Συριακού Στρατού. Μετά από χρόνια πολέμου κι ενώ οι ξένοι μισθοφόροι - πιόνια των δυτικών ιμπεριαλιστών ενισχύονται διαρκώς, ο Στρατός όχι μόνο δεν δείχνει σημεία κούρασης, αλλά διεξάγει μεγάλες επιχειρήσεις παντού σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα με εξαιρετική επιτυχία. Αυτό δείχνει πολύ υψηλό ηθικό καθώς οι στρατιώτες βλέπουν το τέλος του πολέμου να πλησιάζει.

Στο Νότο σημειώνονται σήμερα οι μεγαλύτερες συγκρούσεις και η μεγαλύτερη πρόοδος του Συριακού Στρατού. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσουν τους υποτακτικούς τους οι Αμερικάνοι είχαν βομβαρδίσει ένα κομβόι του Συριακού Στρατού. Μάταια. Ο Στρατός πήρε φαλάγγι και τις νέες ενισχύσεις από την Ιορδανία. Τα νέα όπλα που έδωσαν οι καουμπόηδες στους μισθοφόρους τους θα χρησιμοποιηθούν κατάλληλα από το Συριακό Στρατό και μερικά από αυτά θα κοσμούν τα μελλοντικά μουσεία που θα δείχνουν τη ήττα του Αμερικάνικού Ιμπεριαλισμού, όπως έγινε στο Βιετνάμ. Η «επένδυση» αυτή Αμερικάνοι, δεν τραβάει. Πότε θα μάθετε επιτέλους;  

Χαράλαμπος Αθανασίου: Ενας νεοδημοκράτης με οικογενειακές καταβολές

Του Γιώργου Γιαννακέλλη

Ο δημοσιογράφος – εκδότης Κώστας Βαξεβάνης –κάποτε σύντροφος και φίλος μου- ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου κι εγώ τυχαίνει να έχουμε κοινό τόπο καταγωγής. Την Αγία Παρασκευή Λέσβου.
Ως εκ τούτου λοιπόν, τυχαίνει να γνωριζόμαστε όλοι πολύ καλά. Ισως και γι’ αυτό να μην είναι τυχαίο ότι ο Κ. Βαξεβάνης απ’ το περιοδικό που είχε πριν, το Hot Doc και σήμερα από την εφημερίδα Documento που διευθύνει, να έχει στο στόχαστρο του το νεοδημοκρατικό στέλεχος, αφού γνωρίζει απόλυτα το ποιον του.

Ο «μεγάλος», όπως αποκαλούν τον Χ. Αθανασίου στον τόπο της καταγωγής του, παρουσιάζεται σαν κομματάρχης της δεκαετίας του ’60.
Εχει επιδοθεί σε όργιο ρουσφετολογίας, έχει εξαγοράσει συνειδήσεις, έχει «βολέψει» αρκετά παιδιά αριστερών οικογενειών, με τα … συνήθη ανταλλάγματα, ενώ πολλά ακούγονται για την εμπλοκή του σε δικαστικές αποφάσεις.

Αν κάνετε μια αναζήτηση στο μπλοκ μας θα βρείτε ότι υπήρξαν «νόμοι δια χειρός Αθανασίου» με τους οποίους ξεπλένονται εφοπλιστές και μέτοχοι καθώς επίσης και νόμοι με τους οποίους «αθώωσε τους καταχραστές του Δημοσίου». Θα διαβάστε αποκαλύψεις για τον ρόλο του Χ. Αθανασίου που εστιάζονται στην απονομή χάριτος σε εμπόρους ναρκωτικών, καταδικασμένους υπαλλήλους, παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου, οι οποίοι παίρνουν χάρη με πρόταση του πρώην υπουργού.  
Επίσης τροπολογίες που δεν εκπληρούν καμιά νομική αναγκαιότητα, νομοσχέδια που απαλλάσσουν κατηγορίες «υπόπτων» στα μάτια της κοινής γνώμης, άλλα που ισχύουν για μερικά εικοσιτετράωρα και αναιρούνται -έχοντας ωστόσο εξυπηρετήσει νομικά αυτούς που θα τα εκμεταλλευτούν-, κλπ.

Θα μάθετε, εκτός αυτών ότι ο Χ. Αθανασίου ξεκίνησε σαν ένας φτωχός δικαστής που παντρεύτηκε μια γυναίκα η οποία δεν εργαζόταν, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια ακίνητη περιουσία με έναν μόνο μισθό. (Και φυσικά να αποκαταστήσει και τα παιδιά του, Χριστόφα και Ελένη Αθανασίου που από φοιτητές ακόμα παρουσιάζονται να διαθέτουν πολυτελείς μεζονέτες).

Το χθεσινό, λοιπόν δημοσίευμα της εφημερίδας Documento –το οποίο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ - για την συνεργασία του πρώην υπουργού με ακροδεξιά και ναζιστικά στοιχεία της Λέσβου, δεν αιφνιδίασε κανέναν που γνωρίζει τα πολιτικά δρώμενα στο νησί του Αιγαίου.

Είναι σε όλους γνωστό ότι ο Χ. Αθανασίου εμφορείται από ακροδεξιές απόψεις μαζί με κάτι άλλο. Την ηδονή που νιώθει να εξευτελίζει ανθρώπους που έχουν αριστερή προέλευση.
Δεν μπορώ να ξεχάσω πριν κάποια χρόνια όταν βρέθηκα στο χωριό μου και μου είπαν ότι ένας σύντροφος που είμαστε μαζί προηγούμενος στην ΚΟΒ του ΚΚΕ, έπαιρνε σβάρνα τα καφενεία και προπαγάνδιζε υπέρ της Ν.Δ. Αρχικά δεν ήθελα να το πιστέψω. Αργότερα όταν τον συνάντησα ένιωσα πραγματικά θλίψη και σε ένα βαθμό κατανόηση, γνωρίζοντας την άθλια οικονομική του κατάσταση, όταν με σκυμμένο το κεφάλι μου εξήγησε ότι αυτό του το είχε ζητήσει ο Αθανασίου για να διορίσει την κόρη του σαν υπάλληλο σε κρατική τράπεζα. Κι απ’ την άλλη ένιωσα περήφανος για τον σύντροφο μου Στρατή, όταν μου είπε ότι ο βουλευτής της Ν.Δ τον πλησίασε για να του προτείνει να διορίσει τον άνεργο γιο του και μόνο με κλωτσιές δεν τον έδιωξε.
   
Οσο αφορά την έλξη του να συγχρωτίζεται με ακροδεξιά στοιχεία και φασιστόμουτρα δεν μου έκανε καμιά εντύπωση.

Εχει οικογενειακές καταβολές ο τύπος. Ο πατέρας του, ένας από τους πιο σκληρούς κομματάρχες της δεξιάς –«Πατούχας» ήταν το παρατσούκλι του- έχει αφήσει ιστορία στην περιοχή στα μαύρα μετεμφυλιακά χρόνια.

Πάμε να δούμε ένα απόσπασμα από δημοσίευμα του περιοδικού Hot dOC

"Η οικογένεια του Χαράλαμπου Αθανασίου, ήταν μία από τις παραδοσιακές δεξιές οικογένειες της Αγίας Παρασκευής Λέσβου. Ο πατέρας του Χριστόφας Αθανασίου, υπήρξε επικεφαλής της «Οργάνωσης Χ» κατά διάρκεια του Εμφυλίου, όπως καταγράφει στο βιβλίο του «Το Αντάρτικο της Λέσβου», ο παλιός αντάρτης και συγχωριανός του Νίκος Θεοχάρης, το 1986.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, τον Δεκέμβριο του 1946, μέλη της οργάνωσης «Χ», (οι γνωστοί χίτες που βρήκαν κοινό τόπο δράσης με τους γερμανούς κατακτητές κατά των κομμουνιστών και του ΕΑΜ), μπήκαν σε σπίτια μελών του ΕΑΜ στο χωριό Νάπη της Λέσβου και ξυλοκόπησαν σχεδόν μέχρι θανάτου όσους είχαν πάρει μέρος στον αντιστασιακό αγώνα.

Ανάμεσα στους βασανιστές, οι κάτοικοι του χωριού είχαν αναγνωρίσει και τον Χριστόφα Αθανασίου, πατέρα του σημερινού υπουργού.

Μερικές μέρες μετά, ένοπλα τμήματα των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού, μπήκαν στο χωριό Νάπη μεταμφιεσμένα σε τμήματα χωροφυλάκων για να βρουν και να τιμωρήσουν τους βασανιστές. Μπαίνοντας σε ένα από τα καφενεία του χωριού, ο Χριστόφας Αθανασίου, νομίζοντας πως είναι φιλικά τμήματα Εθνικοφρόνων, τους υποδέχθηκε ως αρχηγός της οργάνωσης «Χ» και δήλωσε πρόθυμος να συνδράμει στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.

Οι αντάρτες τον συνέλαβαν μαζί με άλλους δύο που οι κάτοικοι του χωριού αναγνώρισαν ως δράστες. Πριν τους οδηγήσουν όμως σε δίκη, όπως γράφει ο Νίκος Θεοχάρης, ο ίδιος και ο επικεφαλής των ανταρτών υπέκυψαν στις ικεσίες του Χριστόφα Αθανασίου αλλά και τις διαβεβαιώσεις του ότι δεν πρόκειται να στραφεί στο μέλλον εναντίον των ανταρτών και τον άφησαν ελεύθερο.

Μετά το 1981, ο Χριστόφας Αθανασίου, κάνοντας χρήση του νόμου του ΠΑΣΟΚ για την Εθνική Αντίσταση, παρουσιάστηκε με δύο μάρτυρες και δήλωσε αντιστασιακός και ζήτησε την αναγνώρισή του ως μέλος της Εθνικής Αντίστασης.

Εδώ να προσθέσω και κάτι άλλο. Μια ιστοριούλα που μου έχει διηγηθεί ένας πολύ ιδιαίτερος φίλος και σύντροφος. Ο Μπάμπης Κουλίκας ή Κουλίκοφ, όπως τον αποκαλούν αρκετοί γνωστοί του (διαβάστε περισσότερα γι’ αυτόν).

Μου έλεγε, λοιπόν, ότι επικεφαλής των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που συνέλαβαν τον πατέρα του πρώην νεοδημοκράτη υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τους άλλους δυο Χίτες, ήταν ο μακαρίτης ο γέρος του.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του συντρόφου μου, αν και οι αντάρτες γνώριζαν ότι ο «Πατούχας» -αυτό ήταν το παρατσούκλι του πατέρα του Χ. Αθανασίου- ήταν απ' τους πιο σκληρούς κομματάρχες της Δεξιάς, αν και ήξεραν ότι σαν αρχηγός των "Χιτών" είχε σακατέψει αγωνιστές σε βασανιστήρια και τρομοκρατούσε όλους τους αριστερούς κατοίκους της περιοχής, "λύγισαν" όταν τον είδαν να κλαίει με λυγμούς, και να επικαλείται τα παιδιά του που θα έμειναν ορφανά. Ταυτόχρονα έδινε όρκους ότι θα απαρνηθεί το παρελθόν του, θα αλλάξει συμπεριφορά και τρόπο ζωής....

Φυσικά τίποτα απ' αυτά που υποσχόταν δεν έκανε. Οι αντάρτες έδειξαν μεγαλοσύνη κάτι που προφανώς θα το μετάνιωσαν αργότερα, αφού μέχρι το τέλος της ζωής του ο Χριστόφας Αθανασίου παρέμεινε ο φόβος και ο τρόπος των προοδευτικών κατοίκων της περιοχής, ειδικά στα μετεμφυλιακά πέτρινα χρόνια. 

Αύριο η δίκη του Δικτύου Σπάρτακος - Καμιά καταδίκη στο κίνημα μέσα και έξω από το στρατό!

Όλες, όλοι την Τρίτη 23 Μαΐου στις 8:30 στα Δικαστήρια Ευελπίδων για να μην περάσει η καταδίκη του Δικτύου Ελευθέρων Φαντάρων Σπάρτακος.

Μετά από δύο διακοπές η δίκη του Δίκτυο Ελευθέρων Φαντάρων Σπάρτακος συνεχίζεται. Αυτή την φορά δεν υπάρχει γυρισμός.
Οι διακοπές που στόχο είχαν να κάμψουν την αλληλεγγύη φτάνουν στο τέλος τους. Το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων, οι υπογραφές στήριξης, τα σωματεία και οι συλλογικότητες στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς που στήριξαν και στηρίζουν την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων και το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος έχουν δώσει σαφές μήνυμα : "Αυτή η καταδίκη δεν θα περάσει!"

Σας καλούμε λοιπόν να τελειώσουμε με την καταδίκη του ΔΕΦΣ , και την ποινικοποίηση του αγώνα των Φαντάρων. Να δώσουμε μια ηχηρή απάντηση σε καιρούς που μυρίζουν όσο ποτέ πόλεμο, πως ο αγώνας θα φτάσει ως το τέλος.

Επιτροπή Αλληλεγγύης

Και από την εφημερίδα "Πριν"


Καμιά καταδίκη στο κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό!

Ολοι την Τρίτη 23/5. στις 9 το πρωί, έξω από το κτίριο 13 της πρώην σχολής Ευελπίδων

Την Τρίτη 23/5, στις 9 π.μ., στο αμφιθέατρο του κτιρίου 13, στην Ευελπίδων, διεξάγεται οριστικά και αμετάκλητα η, διακοπείσα προ ενός μήνα, δίκη του συντρόφου Νίκου Αργυρίου και της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων. Αφορά την οριστική εκδίκαση της έφεσης για την εξοντωτική ποινή φυλάκισης δύο χρόνων με αναστολή, με την οποία καταδικάστηκε πριν ένα χρόνο, επειδή στην ιστοσελίδα της Επιτροπής είχε, προ επταετίας, δημοσιευτεί επιστολή φαντάρου που κατήγγειλε καψόνια σε στρατόπεδο.

Δε χρειάζεται να υπενθυμίσουμε πώς επιβλήθηκε η ποινή αυτή, σε αντίθεση με τα αντιπολεμικά αισθήματα εργαζόμενων και νεολαίας, σε μια διαδικασία που κάθε άλλο παρά το νόμο υπερασπιζόταν.
Με παρακολούθηση τηλεφώνων, άρνηση να εξεταστούν οι μάρτυρες υπεράσπισης, με τη δικαστική έδρα να απαντά αντί του μηνυτή. Το κλίμα της πρώτης δίκης ήταν προδιαγεγραμμένο για να καταδικαστεί ο σύντροφος Ν. Αργυρίου.

Την Τρίτη, ύστερα από διαρκείς αναβολές και παλινδρομήσεις, στην ουσία, ο δικαστικός μηχανισμός, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία επιχειρούν να τελεσιδικήσουν απέναντι στο κίνημα μέσα κι έξω από το στρατό, στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του φαντάρου-πολίτη με στολή.

Φαίνεται ότι το χτύπημα στο Δίκτυο «Σπάρτακος», που επιχειρούν και προετοιμάζουν διαρκώς εδώ και δεκαετίες, είναι κεντρική επιλογή για τα πιο εθνικιστικά και πολεμοκάπηλα κομμάτια του πολίτικο-στρατιωτικού συστήματος. Ακόμα κ και η επιλογή του κτιρίου είναι χαρακτηριστική.

Μόλις πριν λίγες μέρες, ο εισαγγελέας απαίτησε την ισόβια καταδίκη του Θεοφίλου. Φοιτητές που υπέστησαν τη βία των ΜΑΤ καταδικάζονται. Πλήθος ανθρώπων κατηγορούνται για συκοφαντική δυσφήμισα Η βιομηχανία καταδικών εντείνεται, προκειμένου να φακελώνει αγωνιστές, να καταστέλλει διεκδικήσεις, να τρομοκρατεί το κίνημα με βέτο για λόγους «εθνικής ασφάλειας».

Η δικαστική εξόντωση αγωνιστών του εργατικού, αντιπολεμικού και μαζικού κινήματος, συμβαδίζει με τη φαιδρή τρομοκρατία και πολεμοκαπηλεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙ-ΖΑ-ΑΝΕΛ, του συνταγματικού τόξου που απαιτεί εξοπλισμούς και αδιαφορεί χυδαία για τους θανάτους και τα ατυχήματα στον στρατό, απαιτεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολέμους ΝΑΤΟ-Ευρωστρατού. Συμβαδίζει με την ενίσχυση των εθνοφυλακών και των λεσχών εφέδρων, τα ατιμώρητα εγκλήματα των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου, τη μετατροπή του στρατού σε δύναμη καταστολής.

Καμμένος και Βίτσας, προετοιμάζουν τη στρατιωτικοπολιτική σύγκληση της συγκυβέρνησης με τα λείψανα του αστικού πολιτικού συστήματος ενάντια στον εσωτερικό εχθρό-λαό, με πρόσχημα τον «εξωτερικό εχθρό», τον Τούρκο και Κούρδο εργάτη, τον πρόσφυγα, τον «εχθρό μουσουλμάνο».

Δεν αισθάνονται, όμως, σίγουροι. Γνωρίζουν ότι η καταδίκη του συντρόφου Ν. Αργυρίου είναι έωλη, ότι η αθώωσή του δεν είναι καθόλου απίθανη. Φοβούνται ότι η συνέχεια του κινήματος αλληλεγγύης είναι η μαγιά του σύγχρονου αντιπολεμικού κινήματος που θα σαρώσει τα δόγματα άμυνας-ασφάλειάς τους.

Τις λίγες ημέρες που απομένουν, θα φανεί ξανά η μεγάλη πολιτική και κινηματική συμπαράσταση στο κίνημα μέσα κι έξω από το στρατό. Μπορεί η εκδίκαση να διακόπηκε πολλές φορές, δεν διακόπηκε όμως το μαζικό κύμα αλληλεγγύης στη δίωξη του Δικτύου Σπάρτακος.

Εκατοντάδες σωματεία, σύλλογοι και συλλογικότητες στηρίζουν την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων. Διαρκώς έρχονται μηνύματα στήριξης και ψηφίσματα από κάθε κλάδο. Το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων, οι υπογραφές στήριξης, τα σωματεία και οι συλλογικότητες στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, οι επιστολές στρατευμένων και η αλληλεγγύη των βετεράνων από ΗΠΑ, Γαλλία και αλλού, απαιτούν: «Αυτή η καταδίκη δεν θα περάσει!»

Τα γράμματα που μισούν οι καραβανάδες, οι επιστολές που φοβάται ο στρατός, η μαχητική επαναστατική δράση απέναντι σας πιο σκληρές μηχανές παραγωγής κυριαρχίας θα επεκτείνεται και θα γενικεύεται Είναι ιστορική ανάγκη και καθήκον του αντιπολεμικού κινήματος η μάχη ενάντια στον πόλεμο, την καταστολή, την εκμετάλλευση. Δεν έχει πίσω. Αυτό που φοβούνται δεν θα το αποφύγουν.

Ο αγώνας αυτός θα φτάσει ως το τέλος και αυτό δεν είναι άλλο από την αθώωση του Νίκου Αργυρίου και την εμπέδωση πως το κίνημα μέσα και έξω από τον Στρατό δεν υποχωρεί, ούτε ανασυντάσσεται αλλά θα νικήσει. Το αντιπολεμικό κίνημα θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, στις προκηρύξεις του, στο διαδίκτυο, στον δρόμο, στις δράσεις του.

Τη μάχη θα την κερδίσουμε. Ο σύντροφός μας θα αθωωθεί!

Ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» και το «Δόγμα Τρούμαν» (Υπογράφεται σαν σήμερα το 1947)

Σαν σήμερα στις 22/5/1947 στις ΗΠΑ ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν, υπογράφει τον νόμο που έμεινε στην ιστορία σαν «Δόγμα Τρούμαν». Την παροχή δηλαδή κάθε είδους βοήθειας, ειδικά οικονομικής στις αστικές κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας για να αντιμετωπίσουν τον «επαπειλούμενο κομουνιστικό κίνδυνο». Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο «εάν η Ελλάδα –σ.σ. που αυτή την εποχή ο εμφύλιος πόλεμος ήταν στην κορύφωση του-και η Τουρκία δεν λάμβαναν τη βοήθεια, τότε ήταν αναπόφευκτο να πέσουν στον κομουνισμό κι αυτό θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για όλη την περιοχή».

Δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή γ’ αυτό το γεγονός απ’ αυτή που κάνει ο Βασίλης Ραφαηλίδης στο βιβλίο του «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους».

Παραθέτουμε το σχετικό κεφάλαιο:

To δόγμα Τρούμαν

Προκειμένου οι Αμερικανοί να παραλάβουν τη σκυτάλη της προστασίας της Ελλάδας από τους Άγγλους, ζητούν να παραιτηθεί η κυβέρνηση Τσαλδάρη και να αναλάβει μία ευρύτερου πολιτικού φάσματος, ώστε να νομιμοποιήσουν την παρουσία τους ευχερέστερα. Κι έτσι, στις 27 Ιανουαρίου 1947, και ενώ ο Δημοκρατικός Στρατός στην ύπαιθρο βρίσκεται στα πολύ πάνω του, σχηματίζεται κυβέρνηση με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων της Βουλής υπό τον εκατομμυριούχο οικονομολόγο Δημ. Μάξιμο. Ο οποίος έχει δύο αντιπροέδρους για να φυλάν τα μπόσικα, τον Κ. Τσαλδάρη και τον Σοφ. Βενιζέλο, ενώ ο Γ. Παπανδρέου αναλαμβάνει το κρισιμότατο υπουργείο Εσωτερικών και ο Ναπ. Ζέρβας το της Δημοσίας Τάξεως. Ο Παν. Κανελλόπουλος, άνθρωπος μάλλον άβουλος, περιορίζεται ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Μάκης Βορίδης: Τι κρύβει το παντελόνι του

Πηγή: Ι.Σ.Καριώτης - Documento

Τον καταδιώκουν το νεανικό τσεκούρι, η κουμπαριά με στέλεχος του Λεπέν, οι σχέσεις στοργής με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο -που τον έχρισε από τη φυλακή διάδοχο του Μιχαλολιάκου στην ηγεσία της νεολαίας της ΕΠΕΝ-, τα εθνικά μέτωπα και τα εθνικιστικά κέρατα, αλλά όλα κι όλα: ο Μαυρουδής -επί το δημοκρατικότερο Μάκης- Βορίδης παραμένει παντελονάτος. Πολιτικά, ιδεολογικά και, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, και... ανατομικά. Τόσο παντελονάτος, μάλιστα, ώστε από το προφανώς εκπάγλου ανδρισμού βάθος του παντελονιού του να αντλεί το δικαίωμα να μέμφεται άλλους -τελευταίο θύμα ο Τσακαλώτος- ότι δεν είναι παντελονάτοι.  Δεν είναι δηλαδή αρκετά άντρες, ας πούμε, και ενώ άλλα έλεγαν, άλλα λένε κι άλλα κάνουν. Ενώ οι παντελονάτοι, τύπου Μάκη, ό,τι έλεγαν πάντα, αυτά λένε και κάνουν και τώρα.

Ας είμαστε δίκαιοι, όμως. Το βιογραφικό του τον δικαιώνει. Δεν φορούσε κάποτε παντελόνια παραλλαγής για να πλήξει με αγχέμαχα όπλα τους αντεθνικώς δρώντες; Δεν φορούσε επίσημο παντελόνι στην τρίχα για να κουμπαριάσει με τον Λεπενίτη; Δεν φορούσε στολή εκστρατείας για να τεθεί επικεφαλής της φασιστικής νεολαίας; Δεν φορούσε φαιά φουφούλα για να σταθεί στο πλάι του Πλεύρη;
Δεν φορούσε ελληνορθόδοξη σκελέα, αμέμπτου καθαριότητας, για να διαπρέψει στο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη; Δεν φόρεσε δημοκρατικό παντελόνι, έστω ραμμένο στο Κολωνάκι, για να μετακομίσει όχι σε κάποια Νέα Δικτατορία, αλλά σε κόμμα υπό την επωνυμία Νέα Δημοκρατία; Και δεν φορούσε υπουργικό παντελόνι συμμετέχοντας στην αλήστου μνήμης κυβέρνηση Σαμαρά-Βεντζέλου και στηρίζοντας το μνημονιακό της έργο;

Φορούσε, βέβαια. Μπορεί να άλλαζε παντελόνια ανάλογα με τα σημεία των καιρών και τις φιλοδοξίες του, αλλά ποτέ δεν τα απαρνήθηκε, όπως άλλοι. Μπορεί στη διαδρομή του από το φασιστικό τσεκούρι μέχρι το μνημονιακό αγγούρι να άλλαζε συχνά προστάτες και προστατευόμενους, αλλά το παντελόνι παντελόνι. Μπορεί από παντελονάτος φασίστας, εν γένει, να εξελίχθηκε σε παντελονάτο δημοκράτη, αλλά εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα να επιπλήττει τους μη παντελονάτους.
Μπορεί, παρεμπιπτόντως, να έκανε κάποτε τον Σαμαρά τρεις παράδες, τα μνημόνια τέσσερις, τη δημοκρατία δύο, αλλά πάντα με παντελόνι. Και ανατρέχοντας στην πορεία του βεβαιώνεται κανείς ότι όλα τα παντελόνια του πάνε. Ανάλογα με την εποχή. Αρκεί να στέκεται απέναντι στους σύγχρονους sans culottes - τους ξεβράκωτους.

Μετά και την τελευταία παντελονιακή του επίθεση στον Τσακαλώτο δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία: μπορεί να αλλάζει παντελόνια, αλλά όχι αντιλήψεις. Οποιο παντελόνι κι αν φοράει, στον καβάλο του κρύβει τα αμελέτητα της ακροδεξιάς εθνικοφροσύνης. Με μια λελογισμένη δόση φασιστικής κακοσμίας, την οποία τείνει να εξουδετερώνει με μια εξίσου λελογισμένη δόση (νεο) δημοκρατικού αποσμητικού...

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Σήμερα οι απόγονοι των δολοφόνων του Λαμπράκη αποκτούν κοινωνική βάση

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο αγωνιστής της αριστεράς Γρηγόρης Λαμπράκης. Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να παραθέσουμε τον ορισμό του παρακράτους όπως τον έδωσε ο αείμνηστος εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας, κατά την αγόρευσή του στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη, το Δεκέμβρη του 1966. Ο λόγος είναι γιατί ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν και σήμερα οι παρακρατικοί μηχανισμοί με την διαφορά ότι πολλαπλασιάστηκαν οι στόχοι τους και εκτός απ' τους αντιφασίστες στρέφονται και κατά μεταναστών και σε αυτοδιαχειριζόμενα νεολαιίστικα στέκια:

«Οι μηχανισμοί που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, αποτελούνται «από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας... από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες και από άλλους φτωχούς διαβόλους... Από τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ’ αυτά θα ανατιθόταν σε ώρα κρίσης, η ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση «της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι’ όλων των μέσων», κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη... Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται (προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς) ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;».

Και ένα απόσπασμα από περασμένο κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου

22 ΜΑΗ 1963: Η επιτροπή Θεσσαλονίκης για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη οργανώνει εκδήλωση στις 7.30 μ.μ. Ομιλητής ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Η τρομοκρατία ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Τραμπούκοι και αστυνομία προσπαθούν να ματαιώσουν την εκδήλωση.

ΩΡΑ 8.20 μ.μ. Ο Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο που διαμένει για να φτάσει στο χώρο της εκδήλωσης. Στη διαδρομή, σε μια απόσταση μόλις 80 μέτρων, δέχεται επίθεση από παρακρατικούς. Οι χωροφύλακες παρακολουθούν...

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ εισέρχεται στο χώρο της εκδήλωσης. Παρακρατικοί και τραμπούκοι λιθοβολούν το χώρο της συγκέντρωσης. Η αστυνομία παρακολουθεί...

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ διακόπτει την ομιλία του. Καταγγέλλει «σχέδιο δολοφονικής απόπειρας» εναντίον του. Καθιστά υπεύθυνη την κυβέρνηση και τις αρχές. Η Αστυνομία παρακολουθεί...

ΩΡΑ 10.15 μ.μ. Ο Λαμπράκης κατεβαίνει από την αίθουσα της συγκέντρωσης. Η κυκλοφορία στο δρόμο έχει απαγορευτεί. Παντού ασφαλίτες και χωροφύλακες. Κινείται προς το ξενοδοχείο. Απόσταση 80 μέτρα. Σε απόσταση 8 μέτρων από το βουλευτή ακούγεται το μαρσάρισμα μοτοσικλέτας. Ο οδηγός του τρίκυκλου με σκεπασμένο τον αριθμό, πέφτει πάνω στον Λαμπράκη. Ο συνεργός του στην καρότσα χτυπά το βουλευτή στο κεφάλι. Τον ρίχνουν στην άσφαλτο. Στο σημείο σχηματίζεται μια λίμνη αίματος…

27 ΜΑΗ 1963: Μετά από άνιση μάχη που κράτησε 5 μέρες στην εντατική, , στη 1.22 τα ξημερώματα, ο υφηγητής της Ιατρικής, ο πρωταθλητής στους στίβους, ο μάρτυρας της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, ο βουλευτής της Αριστεράς, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, αφήνει την τελευταία του πνοή.


Το κράτος που είχε δολοφονήσει τον Λαμπράκη, το κράτος που είχε στηθεί πάνω στις βόμβες ναπάλμ, που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, που στις εκλογές του ψήφιζαν και τα «δέντρα», τέσσερα χρόνια αργότερα, ανήμερα της πρώτης πορείας Ειρήνης, θα παραχωρούσε την διαχείριση των υποθέσεων των προυχόντων του στους Παττακούς, στους Παπαδόπουλους και στους Μάλλιους... 

Ο βουβός δούλος

Πηγή: Μαριάννα Τζιαντζή – «Πριν»

Πέμπτη βράδυ, ημέρα της ψήφισης του τέταρτου μνημονίου. Τα δακρυγόνα είχαν μόλις διαλύσει τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και παρέα παλιών και νέων φίλων και συντρόφων κατέφυγε σε ένα καφέ στο Θησείο για να συνέλθουν από τα χημικά που είχαν κολλήσει στο λαιμό, τα μάτια και τη μύτη τους. Εκεί μια φίλη διηγήθηκε μια ιστορία, που η μισή ήταν δική της και η άλλη μισή δανεισμένη από τις «Ιστορίες του κυρίου Κόινερ» του Μπρεχτ.

Είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε που είχε διαβάσει αυτό το βιβλίο κι έτσι η ιστορία ξαναγύρισε στη μνήμη της κάπως τροποποιημένη:

Κάποτε ήταν ένας δούλος που κάθε μέρα έπλενε τα πόδια του κυρίου του και υπάκουε σε κάθε διαταγή του. «Θα με υπηρετείς;» ρωτούσε κάθε μέρα ο αφέντης, όμως ο άλλος δεν άνοιγε το στόμα του. Μέχρι που κάποια μέρα ο αφέντης πέθανε και μόνο τότε ο δούλος μίλησε και είπε «όχι».

Μικρή ήταν η συγκέντρωση στο Σύνταγμα σε σχέση με την κρισιμότητα της περίστασης. Ο βαθύς λαός δεν αντιδρά. Αγανακτεί σιωπηρά και κατά μόνας, αλλά δεν βλέπει διέξοδο. Αηδιάζει αλλά ταυτόχρονα προσαρμόζεται. Βλέπει Survivor, αποφεύγει τις πολιτικές συζητήσεις και περιμένει ότι κάποτε τα αφεντικά, δηλ. οι τράπεζες, οι θεσμοί, η κυβέρνηση, θα καταρρεύσουν κάτω από το βάρος των εγκλημάτων τους ή κάποιος άλλος θα τους «καταρρεύσει» για λογαριασμό τους.

Τι συμβαίνει όμως αν ο αφέντης είναι ήδη ένα πτώμα και ο δούλος εξακολουθεί να του πλένει τα πόδια; Ρώτησε κάποιος, αλλά απάντηση δεν δόθηκε.

Δίκη αγωνιστών Περιστερίου 30/5

Μας στάλθηκε από την ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ

Τα μεσάνυχτα της Τρίτης 21/3 προς Τετάρτη 22/3 συνελήφθησαν 3 αγωνιστές του Περιστερίου και της Πετρούπολης να σβήνουν φασιστικά συνθήματα στην περιοχή του Περιστερίου. Ακολούθησε κράτηση στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και στη ΓΑΔΑ, που ξεπέρασε τις 36 ώρες. Τους παρακρατήθηκε πολιτικό υλικό (αφίσες, προκηρύξεις κλπ) πέρα από αυτά που καταγράφονται στη δικογραφία για λόγους, προφανώς, ασφαλίτικου πολιτικού «φακέλου» και έγινε έρευνα στα σπίτια τους.

Αφορμή στάθηκε μια καταστροφή ακυρωτικού μηχανήματος που έλαβε χώρα ένα χιλιόμετρο μακριά και μία ώρα νωρίτερα. Η προσπάθεια να τους φορτώσουν σπασίματα ακυρωτικών μηχανημάτων είναι απόλυτα προσχηματική. Είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως το κριτήριο σύλληψης και παραπομπής σε δίκη δεν βασίζεται σε κανένα πραγματικό στοιχείο παρά αρκεί η ταυτότητά σου ως αγωνιζόμενος αντιφασίστας της περιοχής. Η κράτησή τους επί δύο σχεδόν ημέρες, η έρευνα στα σπίτια τους με την κατάσχεση πολιτικού υλικού και η αρχική προσπάθεια να δημιουργήσουν κακουργηματικές κατηγορίες στη βάση του καταργημένου κουκουλονόμου, είναι μία προσπάθεια να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν κάθε είδους κινητοποίηση που μπορεί να προβάλλει ως αντίπαλος στο αστικό μπλοκ εξουσίας.

Το αστικό μπλοκ έχει διαμορφώσει ένα νομικό πλαίσιο που η αντίσταση στην κρατική πολιτική είναι «παράνομη». Απεργοί, διαδηλωτές, καταληψίες, αφισοκολλητές, αντιφασίστες, κινήματα «δεν πληρώνω» διόδια ή εισιτήρια ΜΜΜ, κινήσεις εναντία σε πλειστηριασμούς είναι «εχθροί του πολιτεύματος». Η εισβολή στα σπίτια των αγωνιστών την ώρα που αθωώνονται τα λαμόγια του Βατοπεδίου είναι ξεκάθαρη επιλογή του συστήματος για το ποιους θεωρεί συνομιλητές και «πυλώνες της δημοκρατίας».

Ως ενιαίο εχθρό μας αντιμετωπίζουν, με ταξική ενότητα θα αντιμετωπίσουμε κι εμείς τις αλληλοσυμπληρωμένες αστικές επιθέσεις! Οι κατηγορίες θα πέσουν και η αθώωση των τριών αγωνιστών θα είναι άλλη μια νίκη του αντιφασιστικού κινήματος πάντα στο πλευρό της μαχόμενης εργατικής τάξης.

Πάρτι ενίσχυσης την Παρασκευή 26/5 στις 9μμ στην Εργατική Λέσχη Περιστερίου (Αιμ. Βεάκη 28).

Συγκέντρωση αλληλεγγύης και μικροφωνική στο Περιστέρι το Σάββατο 27 Μαΐου στις 12μμ στο Περιστέρι Εθνικής Αντιστάσεως και Καραθεοδωρή (Πίσω από το Δημαρχείο).

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Τρίτη 30/5, 09.00 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Πρόταση ψηφίσματος

ΨΗΦΙΣΜΑ

Τα μεσάνυχτα της Τρίτης 21/3 προς Τετάρτη 22/3 συνελήφθησαν 3 αγωνιστές του Περιστερίου και της Πετρούπολης να σβήνουν φασιστικά συνθήματα στην περιοχή του Περιστερίου. Ακολούθησε κράτηση στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και στη ΓΑΔΑ που ξεπέρασε τις 36 ώρες. Τους παρακρατήθηκε πολιτικό υλικό (αφίσες, προκηρύξεις κλπ) πέρα από αυτά που καταγράφονται στη δικογραφία, έγινε έρευνα στα σπίτια τους, με εργαλείο τον κατηργημένο κακουργηματικό κουκουλονόμο.

Αφορμή στάθηκε μια καταστροφή ακυρωτικού μηχανήματος που έλαβε χώρα ένα χιλιόμετρο μακριά και μία ώρα νωρίτερα και παραπέμπονται σε δίκη στις 30 Μαΐου με μοναδικό στοιχείο μία προσωπική σημείωση μιας λεωφορειακής γραμμής που χρησιμοποιούσαν για να πάνε στο συμφωνημένο σημείο παρέμβασης και συμπτωματικά συνέπεσε με αυτό του συμβάντος.

Είναι κάτι παραπάνω από σαφές πως το κριτήριο σύλληψης και παραπομπής σε δίκη δεν είναι κανένα πραγματικό στοιχείο παρά η ταυτότητα σου ως αγωνιζόμενοι αντιφασίστες της περιοχής. Η κυβέρνηση και οι κρατικοί μηχανισμοί την ώρα που κουκουλώνουν τα σκάνδαλα του Βατοπεδίου και ετοιμάζουν άλλη μια μετωπική επίθεση στο λαό με 4ο Μνημόνιο, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους ενεργούς πολίτες. Με μια σειρά νομοθετημάτων ποινικοποιούν κάθε κοινωνική δράση. Το νομικό οπλοστάσιο υπάρχει! Οι διαδηλώσεις, οι αφισοκολλήσεις, οι καταλήψεις, οι απεργίες, τα κινήματα «δεν πληρώνω» και «ενάντια στους πλειστηριασμούς» μπορούν να βγουν παράνομα οποιαδήποτε στιγμή.

Ο στόχος αυτής της δίωξης αυτής είναι ένας και μοναδικός! Να στηθεί κλίμα τρομοκρατίας στο ταξικό κίνημα που ξαναβρίσκει τον αγωνιστικό του δρόμο και συσπειρώνει όλο και περισσότερες μάζες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που συνεχίζει πιστά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
 
Καταγγέλλουμε την παράνομη παρακράτηση πολιτικού υλικού για λόγους, προφανώς, ασφαλίτικου πολιτικού «φακέλου»

Ζητάμε την πλήρη απαλλαγή των κατηγορουμένων από κάθε κατηγορία

Η «Αριστερά» του ΔΝΤ

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 21 Μαΐου 2017 | 11:54 π.μ.

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Μιλούν για «εξιτήριο» από τα μνημόνια! Κι όμως: Ψήφισαν ένα τέταρτο μνημόνιο -αυτό που αποκαλούν «τεχνική συμφωνία»- με το οποίο παίρνουν νέα μνημονιακά μέτρα μέχρι το 2022!

Το είδος της λογικής που διατείνεται ότι «το μνημόνιο τελειώνει το 2018», την ώρα που επιβάλλονται μνημονιακά μέτρα τουλάχιστον μέχρι το 2022, είναι μια «λογική» που συνταιριάζει απόλυτα με το είδος της «Αριστεράς» που εκπροσωπούν.

Ψήφισαν ένα τέταρτο μνημόνιο, που, ακόμα και για τα «θετικά» (βλέπε: ψευτοαντίμετρα) που περιέχει, προβλέπει: Οι διατάξεις των αντιμέτρων «τίθενται σε εφαρμογή από 1.1.2019 και από 1.1.2020 αντιστοίχως, υπό την προϋπόθεση και στον βαθμό που, σύμφωνα με εκτίμηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και τις ελληνικές Αρχές, στο πλαίσιο της τελικής αξιολόγησης του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής, δεν προκαλείται απόκλιση από τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους, όπως αυτοί καθορίζονται στο ως άνω πρόγραμμα».

Τι λένε: Δύο χρόνια μετά την υποτιθέμενη «λήξη του μνημονίου», ακόμα και τα περίφημα «αντίμετρά τους» θα υλοποιηθούν μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα εγκριθούν από το ΔΝΤ και από όλο το απαράτ των λεγάμενων «θεσμών».
Δηλαδή, την ίδια ώρα που ψήφισαν ότι 5 χρόνια μετά ούτε συσσίτια στα σχολεία δεν θα μπορούν να μοιραστούν στη χώρα χωρίς την άδεια του ΔΝΤ, αυτοί βγάζουν λογύδρια περί «τέλους» της επιτήρησης, της κηδεμονίας και της επιτροπείας!

Τρέλα; Οχι. «Πρώτη φορά Δου-Νου-Του-Αριστερά»

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger